senin adın olmalı..
son noktayı sende koymalıyım..
umuda açılan kapının/
kalbimin tek göz odasının;anahtarı sende kalmalı..
gözlerim tek sana dolmalı;
yüreğimi bir sana açabilmeliyim..
usulca sen dokunmalısın senin için çarpan bu yüreğe;
güneşle gelen her güne,
senin sesinle başlamalıyım..
kokun olmalı her çiçekten daha tatlı;
güzelliğin olmalı;
daha öte/daha duru/daha farklı..
seni görebilmeliyim,her nefes alışımda,
daima bana bakmalı o renksiz gözlerin;
benim için atmalı yüreğin..
ve benim yüreğim;
durmalı,seni anmadığımda
..
devrik cümlelerimin/
duygularımın/
ruhumun olgun yanı....
bırakmak bu kadar kolay olmamalı be can;
içinde olduğun sandalın küreklerini..
ya rüzgar yoksa!
ya pusulan bozuk;
yelkenler paramparçaysa..
eller küreklerde;
umut yürekte;
gözler ufukta;
doğacak gün şafakta hoş durmakta..
bilesin..
yinede sen bilirsin..
Bir geceliğine değiş tokuş etseydik yüreğimizi,
Taşıyabilir miydin acaba bendeki seni!..