Sevgili, uzak, bozkır ama münbit ülkeme...
Politikacılara Allahtan Muhammedden Aliden daha çok itibar edildiği zamanlara erdin Sevgili Ülkem... Ama sen bilirim ki üzerindekiler kadar itibar etmezsin ölümlü yalancılara; ölümsüz ve de hakikatin ölümlü seslerine yasladın dağlarını...
Biliyor musun Sevgili Ülkem, bugün aklıma leyli meccanide kaldığım yıllardan acı bir fotoğraf geldi. Lisedeydim. Tatil için köye gitmiştim. Yedim içtim konuştum anamla atamla hasret giderdim. Kardeşim koyunları getirecekti. Epey geç olmuştu. Bizimkiler meraklandılar. Hiç bu kadar gecikmezdi, bir şey mi oldu... gibi şeyler demeye başladılar. Ben de meraklandım. Dedemle dışarı çıktık...
Tepe tarafından gelen sesler hiç de içaçıcı değildi. Kardeşimin bağırması, köpeklerin uluması, koyunların acı acı melemeleri, koçların boyunlarındaki tıngırdak sesleri... Hepsi birden bir acıyı haykırıyorlardı. Geldiler. Ter, toz, kan kokusuyla geldiler.
Ağılın lambası yanıyordu. Koyunların korkusu gözlerinde ateş gibi yanıyordu. Tepenin ardında olmuş ne olduysa. Kardeşim koyunların önü sıra geliyormuş. Arkadan saldırmış. Köpekler varana kadar dört beş koyunu murdar etmiş. Daha sonra da bakmış ki birini bile götüremeyecek önüne çıkan koyunları ya boğazından ya da kuyruğundan feci şekilde yaralamış.
Ağılda gördüm yaralı koyunları. Dedem, bunlar iflah olmaz, deyip, en az on beş yaralı koyunu kesti orada.
Köyüme varmıştım. Evimi yurdumu özlemiştim. Anamı, atamı, koyunu, kuzuyu, itimizi, eşeğimizi, bahçeyi, tepede gezip Buzluk dağını seyretmeyi, köyün içinde şöyle bir yürüyüp ihtiyarların ellerini öpmeyi özlemiştim...
Yazları güttüğüm kuzuların koyun olduklarında arsız bir kurt tarafından öldürülmelerini özlememiştim.
Kalbinde ve dilinde Allahı, Muhammedi, Aliyi susturup hiç beklemedikleri bir anda kendilerini terk edecek politikacıları dünyaya gelmiş en yüce yaratıklarmış gibi anan insanların sayısı arttıkça aklıma bu acı fotağraf gelir sevgili ülkem.
Hakikati değil günlük yalanları ve anlık gerçekleri anlatanları anlata anlata bitiremeyenlerden yoruldum Sevgili Ülkem. Ve biliyorum ki Türkiye demek, derin bir fikir, demektir. Bak, Afganistan'ın Kuzey vilayetleri şahit bu sözüme. Türkiye, sadece Türkiye değildir...
Ali, ne güzeldir!
Muhammed, bize şifa verendir!
Allah... sevsin seni ülkem!
Sevgili Ülkem... Muharrem bizim bahtımızdır. Varsın sözü ilk ağzına alan ötekine Yezid, desin.
z.bulduk
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Sevgili, uzak, bozkır ama münbit ülkeme...
Sevgili, uzak, bozkır ama münbit ülkeme...
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi