Yar…
Ne müthiş bir tutku
İnsanı dağlayan,
İçine alan,
Melali aşk ile anlatan
Hiç kimseye yük olmadan,
Kendi haline, yalnızlığın
Kaderine seslenirken
İçinde dinmeyen firkatin,
Hisleri buğulayan umudun,
Hassasiyet durumunda ki
Korkunun yakarışlarında

İnsan
Hakkıyla severse
Canı ve varlık içinde
Anılan hicranı feda eder
Düşüncenin, düşler
Aşamasında ki meftun eden
İnsicamı neler söyler
Hiç konuşan olmasa,
Derman olmak için
Gale alınmasa asla
Gam değil, şevki umut eker

Aşk,
Halin demidir
Kalbin en naif iksiri
Ve ruhun feyzinden edeptir
Duyguyu kemale erdiren,
Akla muvazene veren,
Feda olmayı öğreten erdemdir
Sevdası uğruna
Çileye ram olan, kendi
Halinde zikriyle yol alan,
Hakka el açıp
Gönlünü açtıran gerekçedir

Aşk,
Mutmain olmuş
Fanilikten arınmış,
Heves ve hevayı
Bırakmış umudun
İhlâs ve ihsan üzere
Kalbin diliyle kelam
Eden muradın
Vazgeçmediği sevdasıdır
Beşer kalmaktan sıyrılmış,
İnsan olmanın
Ehliyetini almış, hak için
Yaratılmış hicranın vecdinden
Nükseden bir kalbi inkılâptır

Mustafa Cilasun