Her zaman...
Olduğu üzere akşam
Sevinçle yine evimize gelmiştim ne hikmetse


Yorgunluk
Halime nüfus edince
Neşem sefilliğin hengâmesinde susuz iklimde


Sana karşı
Mahcubiyetim benimle
Haline refahın hasretini çektirince kendimce


Mütemadiyen
Sorardım, hani ne zaman
Nihayet bulacak diye lakin çaresizliğim demde


O akşam
Kapımı açan olmayınca
Sol yanım sızlayınca korktuğum başıma gelmişti


Günlerdir
Mesaiye kalmam bile yetmedi
Kıt kanaat geçinmek bir marifetti ama tüketmişti


Umutları
Solgunluğa terk etti
Kuraklık ilkimi ruhuma tevessül etti ne şiddetliydi


Sukut içinde
Kapıyı açına bomboş
Ve fevkalade nahoş yılgınlık başköşemde konuktu


Masanın
Üzerindeki duran pusula
Nasılsa gözüme ilişti soluksuz okurken sendelendim


Senin zarif
Halinden çıkınca kelam
Tesiri ruhumu gark ediyor vesselam lakin ne tamam


Koşar adımlarla
Kompartımana uzandım o an
Arandım, her yanı taradım, vagonlara umut bağladım


Yakarışlarım
Bir netice hâsıl etmedi anladım
Yine yıllar sonra yalnızlıkla arkadaşlığa mecbur edildim


Mustafa Cilasun