Yeryüzü, gökyüzü ile kıyaslanamayacak kadar küçük bir cisimdir. Ama Kuran'da sanki gökyüzünün dengiymiş gibi ayetlerde hep "gökler ve yer" ibaresine rastlarız. Bunun nedeni; bu iki tanımı da içine alacak uzay kavramının Ortaçağ'da olmamasıydı. Hatta Fussilet Suresi 8-12 ayetlerine bakarsanız göğün iki, yerin dört günde yaratıldığı yazar. O çağlarda yeryüzü gökyüzü kadar büyük sanılıyordu. Bu sebeple Kuran, yerden bahsederken göğün dengiymiş gibi bahseder. Bu ve benzeri açık ayetler günümüzde Kuran'a şüpheyle yaklaşmamızı sağlamıştır. Kuran'ın Allah kelamı olduğuna artık kimse yüzde yüz emin değildir. Ancak vardır bunun da bir hikmeti der, konuyu fazla deşmeden kapatırız. Böylece Kuran'ı boykot etmiş oluruz. Ben buna geniş kitlelerin sessiz boykotu diyorum. Ben de şimdilik bu boykotun içindeyim. Bir yanımla Kuran'a iman ediyor/etmek istiyor bir yanımla da ondan şüphe ediyorum.

Al-i İmran 3:
7- Sana bu kitabı indiren O'dur. Bunun âyetlerinden bir kısmı muhkemdir ki, bu âyetler, kitabın anası (aslı) demektir. Diğer bir kısmı da müteşabih âyetlerdir. Kalblerinde kaypaklık olanlar, sırf fitne çıkarmak için, bir de kendi keyflerine göre te'vil yapmak için onun müteşabih olanlarının peşine düşerler. Halbuki onun te'vilini Allah'dan başka kimse bilmez. İlimde uzman olanlar, "Biz buna inandık, hepsi Rabbimiz katındandır." derler. Üstün akıllılardan başkası da derin düşünmez

Naziat 79:
27- Yaratılışça siz mi daha çetinsiniz, yoksa gök mü? Onu Allah bina etti.
28- Tavanını yükseltti, onu bir düzene koydu.
29- Gecesini kararttı, kuşluğunu çıkardı.
30- Bundan sonra da yeryüzünü döşedi.
31- Ondan suyunu ve otlağını çıkardı.
32- Dağlarını oturttu.
33- Sizin ve hayvanlarınızın geçimi için .