"Ya Resulallahartık gülsün yüzümkurusun gözyaşlarım ve seni anan kalbim bir kez daha köle olsun sana Efendim;son nefesimde dinsin artık ızdırablarımkabul olsun dualarımbulutlar kefenimvuslatım tacım olsunseninle öleyim Efendim son nefesimdeSENİNLE ÖLEYİM SULTANIM SON NEFESİMDESON NEFESİMDE "
Ağla gözlerim ağlaceyhun olup aksın gözyaşlarımok olup saplansın kalbime ümmetsizliğimacım olup otursun kalbime kulluksuzluğum..Ağla gözlerim ağlahiç durmadan ağlahıçkırıklara karışıp gidinceye kadar ağla... Ağla..! Hem de kıyamate kadar ağla...
Şu acı verici hayat yolunda kimim-kimsem yok Ya Resulallah..İçimi açabileceğimdertlerimi paylaşabileceğim kimsem yok Ya Resulallah...Her günüm ağlamakla geçiyorkalbime ümid tohumu ekip baharı bekleyemez hallere düştüm Ya Resulallah.. Gözyaşlarımı silen yokhalimi anlamak için çaba sarfeden yokeğilip de kulak veren yok..Ben aşkından ötürü yanıp tutuşmayı bir türlü başaramamış kalbimle birlikte ümmetsizlikten sadır olma yüzsüzlüğümü de yanıma alarak huzurunuza geldim Ya Resulallah..O sevgi ve şefkat dolu kalbinizin küçücük de olsa bir köşesinde bana da yer verir misiniz Ya Resulallah
Sen benim sultanımcanım da cansın Efendimbu yaralı kalbim o gül kokulu aşkına kansın Efendimşu garip düşmüş kalbim hephep seni ansın Efendimbiçare ellerim sana uzansınsenin o mübarek sevginle birlikle gönlüm sürura gark olsunaşkın vuslatıma basamak olsuno gül kokusu cennete giden yolda rehberimpişdarım olsun Efendim..
En içten duygularımı yumak yapıp onu da huzurunuza getirip diyorum ki;ben size asla ve kat'a ümmetlik yapamadım Efendim...Yüzüm yok aslında huzurunuza gelmeye..Yüzüm yok aslında şu kirli dudaklarımla o sizin mübarek isminizi anmaya..Kıtmirliği bile başaramamış bu ümmetinizi bağışlayınız Ya Nebi demekten başka elimden birşey gelmiyor...Kelimeler bir bir tükendi..His yumağım iplik iplik çözüldü de dibe vurdu...Artık yol veremiyorum duygularıma..Artık utanıyorum gözyaşlarımdan..Artık utanıyorum kalbimde taşımaya çalıştığım değerlerden...Artık utanıyorum arzdan ve güneşten..O içlere ferahlık veren meltemlerden...
Çıkışı yok mu bu kalp kalesinin ? Çıkışı yok mu bu his bombardımanın ? Çıkışı yok mu bu gözyaşı pınarının ? Ağlaya ağlaya gözyaşı pınarım kurudu..Sızlana sızlana kalbim NEREDEYSE kabuk bağladı..Şikayetim yok elbette...Kırgınlığım başkasına değil kendi nefsime....Kırgınlığım başkasına değil kendi irademe....!
Ahmet Emin Yılmaz
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Seninle Öleyim Sultanım
Konu Sahibi / Yazar
Reyyan
Kategori / Forum
Rasulullah (s.a.v)
Yorumlar / Cevaplar
0
Okunma / Görüntüleme
590
Seninle Öleyim Sultanım
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi