çıkmaz bir yolda kendi üzerine düşeni yapamamışlığın verdiği huzursuzluğu yaşıyorsun. gözlerin kapalı, aklın bir körün rüyası kadar karanlık. sana yakın gelenlerin çok uzağında, kendi benliğine tutunuyorsun. kendinden düşmemek için tanrı'ya yalvarıyorsun. yalnızlığın kapalı kapılar ardında dünyaya boğun eğerken, seslerin çığlıkla tanışıyor ve susuyorsun. "bu dünya bu kadar." diye geçiriyorsun içinden, için nesli tükenmiş bir ejderha gibi ölümü tadıyor. soğuk ve yıldızlı bir gece de, kendi hayatının hüzünlü sonunu bitiriyorsun. evet. sanırım benim senden anladığım tam olarak bu.
Gözlerinin üzerine kapanan siyah bir berenin içinden bana doğru baktığını görüyorum, işte o “sensin” Biliyor musun? Adını diyorum, ne olduğunu biliyor musun?
Senin adın Umut.
Senin neye benzediğini anlatan kişi benim. Benim adım Kafa Sesi. Senin başından beridir içine attığın sıkıntının ta kendisiyim.
burak toprak
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Senin adın Umut.
Senin adın Umut.
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi