En acı yanlızlık,senin verdiğin yanlızlık oluyor.Sen yokken bir şey düğümleniyor boğazıma, yutkunamıyorum.Nefes alamıyorum, sıkışıyor kalbim.Bulunduğum yerde yığılıp kalacakmışım ve bir daha hiç kalkamayacakmışım gibi geliyor bana.Oysa senden önce de yalnız kaldı bu yürek.Gidenlerin bıraktığı tortuyu taşımayı bildi.Bir tek sen böyle çaresiz bırakıyorsun beni.Bir tek sen yokluğunla beni ölüme taşıyorsun.

Ama elini uzattığında değişiyor her şey.Yokluğunun dilimde bıraktığı o acı tat, kalbimdeki o ağrı, yüzümdeki o üzgün tavır kayboluyor.Yüreğim deli bir ırmak gibi çağlamaya başlıyor.Hiç bitmeyen bir coşkunun içinde buluyorum kendimi.
Renklerin güzelliğini yeniden keşfediyorum.Her renge senin adını veriyorum Başka hiçbir duygu sana yakın olmanın, seninle olmanın verdiği hazzı vermiyor bana.Sana ulaşacaksam eğer, hiç şikayet etmeden kat ediyorum kilometreleri.
Yolları, içimdeki tarif edilmez o deli heyecanla aşıyorum. Ne güzel diyorum.Yaşamak ne güzel Gerçekten de öyle. Seninleyken hiçbir şeyden korkmuyorum.Her zorluğa
Katlanabilecek gücü sen veriyorsun bana.Yaptığım her şeyde, gittiğim her yerde sen de oluyorsun. Yine de seni sana şikayet etmekten başka çarem yok.Zamansız gidişlerin
felç ediyor beni, yapma.Böylesine severken seni, yokluğun acısına dayanmak kolay olmuyor.Hani sen varken tıkır tıkır işleyen zaman, yokluğunda duruyor.Ne gece geçiyor, ne gündüz.Ne içtiğim suyun tadı var ne yediğim yemeğin.Günlerce aç kalsam hissetmem, biliyorum.(aç kalsam ayri mesele dayanamam)