Her sevda bir yalnızlık mı döker dalından,
Bir ağaçken mutluluk dediğin?
Hadi söyle bana sevdiğim,
Bu kaçıncı baharındı eskittiğin?
Bir yıkık saraydım ben,
Sen duvarlarıma yaslanan son yolcu.
Boğuldukça her zerremin boşluğa salınışına,
Biner biner yitirdim vedalarımı.
Adı vurgun olsa bu gidişlerin,
Olmayan dönüşler kadar oturmazdı onca yarama.
Bir nefes bile değilken
Ve sonsuz kere adınsa beklenen
Anlamı yok buğulu bakışların.
Körlüğüne mi yansam, görmüşlüğüme mi?
Nice doğuşlardan çalıp
Gün batımlarına sürüdüm yalnızlığımı,
Karayı bulduğum gözler kadar değildin.
Yenildim…
Git şimdi istediğin kadar,
Bir gelişten medetti
aşka dair sana sitem özlemim.
Git istediğin kadar,
Sen hep gittiğinden çok gelmezdin.
İçimi çürüte çürüte beklediğim
Karayı sevdiğim gözlerin kadar değildin,
Sende tükendim..