Sen yoktun sultanım
Hz. Adem'deydi nurun
Önce cenneti, sonra yeryüzünü şereflendirdin
Adem nuruna affedildi
Arafat bu affa şahitti.
Sen yoktun
Nuhun gemisindeydi nurun
Dalgalar yeryüzünü boğarken
Toprağın bağrındaki su gökyüzüyle buluşurken
Ve bu bir ilahi azap derken
Allah nurunu taşıdı binbir sebeple
Tufan nurunu selamladı
Edep…
Sen yoktun
Hz. İsmailin alnındaydı nurun
İbrahimi bir dua yükseldi kimsesiz çöllerden
Rabbimiz dedi; onlara kendi içlerinden
Senin ayetlerini okuyacak,
Kitap ve hikmeti öğretecek onlara
Onları temizleyecek bir elçi gönder.
Amin dedi onsekizbin alem,
Nurunla aydınlanan minicik ellerini semaya kaldırarak
Amin dedi ismail.
Hira Nur dağı amin diyerek ayağa kalktı
Medineden adı uhut olan
Bir amin yankılandı Sevr dağında.
Sen yoktun sultanım
Hz. İsa Ahmet diye muştuladı seni
Alemlerin Efendisi diye sana seslendi
Artık ben sizinle çok söyleşmem dedi; havarilerin
Çünkü bu alemin reisi geliyor,
Bekleyin Ahmat geliyor,
Kainata Rahmet geliyor.
Havarilerinle yüzünü okşayan
Ölüleri dirilten bir nefes oldun
Ama sen yoktun.
Sen yoktun
Hz. Abdullah'ın alnındaydı nurun
Başı eğik gezerdi mazlum
Kuteyle göklerden seni sorardı
Varaka seni arardı semada
Anneler kız çocuklarını hep ağlayarak sevdiler
Sen yokken sultanım
Canlı canlı toprağa gömülmenin adıydı dayıya gitmek
Anne yüreğinin çıldırtan çaresizliğiydi
Ve yavrusunun ölüme gidişini seyretmesiydi
En son çocuk atılırken çukura
Annesinin suretinde bir Melek tuttu onu
Ve tebessüm ederek Hira Nur dağını gösterdi
Melekler süslüyordu Hira'yı
Efendisine hazırlanıyordu cebeylnur
Efendisine hazırlanıyordu melekler
Alem Efendisine hazırlanıyordu
Kainatın gözü Hz. Amine'deydi
Toprak yalvarıyordu Rabbine
Gel diye yalvarıyordu semaya
Ve bir gelişin vardı Ya Rasullallah
Bir inişin vardı yeryüzüne
Önünde cebrail
Ardında yalın kılıç melekler
Bir inişin vardı yeryüzüne
Yetimler en huzurlu geceyi geçirdi belkide
Öksüzler annelerine sarıldı doya doya
Sonra bir sessizlik kapladı seher vaktini
Her şey suspus olmuştu
Hadi diyırdu yıldızlar
Hadi diyordu ay
Kainat bir isim duymak istiyordu
Ve bir ses yükseldi Aminenin elinden
Muhammed karanlıklar aydınlığa bıraktı yerini
Muhammed Melekler öptü o nurdan ellerini
Muhammed seni yaratan Allah'a kurbanız Ey Dürriyektar
Seni yaratan Rahman'a kurbanız
Artık sen vardın
Susuz topraklara Rahmet indi seninle
Annaemden sonra anne dedi Halime sevindi seninle
Yağmuramı ihtiyacın vardı
Kaldır Şehadet parmağını yağmurları salsın Allah
Sonra tut ağacın yaprağını köklerini çıkartıp
Yanında yürütsün Allah
Yeter ki sen iste, sen iste Ya Rasullallah
Deki ben kimim
Dağlar taşlar dile gelsin
Dilsiz çocuklar ellerimden tutup ente Rasullallah desin
Sen vardın Bedir kardı
Uhud dardı, Hendek yardı.
Yiğitlerin vardı ölmek için yarışan yiğitlerin
Hele bir enesin vardı
Ya Rasullallah Uhutta öldüğünü duyunca
Arkadaşlarına niye burada duruyorsunuz diye sormuştı;
Onlarda Allah'ın Rasulü öldürülmüş deyince;
Peki o öldükten sonra yaşayıpta ne yapacaksınnız
Kalkın ve onun gibi olün demişti.
Ve savaşın en yoğun olduğu yerde şehit düşmüştü
Hemde ne şehit Ey Nebi
Vücudu yaralardan tanınamaz haldeydi.
Kız kardeşi ancak parmaklardan tanıdı onu
Mus'ab bin umeyr'in vardı senin
Uhudda sancağını taşıyan
Öyle bir aşkla sana bağlıydı ki
Allah o gün melekkleri Mus'ab'ın suretinde indirdi
Ebu Hureyren vardı
Acıkınca mwsacidin önünde durur sana bakardı
Sen anlardın. Ya Ebahir gel derdin.
Ve Sen gittin, Bir gidişle gittin
Ardında hüznün kaldı
Hasretin kaldı göklerde
Bilal Ezan okuyamaz oldu
Ne zaman teşebbüs etse
Muhammed Rasullullah demeye dizleri önüne çöker kendinden geçerdi
Sonra günler ay, aylar yıl oldu
Ve asırlar oldu
Sensizliğe açtık gözlerimizi
Ama Sen bırakmassın bizi
Sen varsın
Bir şehit bile ölmezken sana nasıl yok deriz
Ebu Talib şama giderken;
Devesinin önüne geçip beni burada kime bırakıp gidiyorsun
Ne ananm var ne babam
Ebu Talib bırakmamıştı bu yüzden
Sensizliğin ızdırabıyla inleyen bu ümmetini
Kime bırakıp gidiyorsun Ya Rasullallah.
Bırakma biziki
Allah Sen onların içindeyken onları azap edici değiliz buyuruyor
Bırakma bizi hayatı Seninle öğretti Rahman,
Kulluğu Seninle tanıdık,
Dua'yı Senden öğrendik sevgili.
Hz. Ömer Umre için senden izin isteyince
Kardeşçe dedin ona
Kardeşçe Dua'anda Bana'da yer ayırırmısın
Bizler Ömer değiliz.
Ama bütün Dua'larımız Senin için.
Ey Rabbim'iz Rasulünü anışımızdan haberdar et
O'na binler Salat, binler Selam
Habibine Makam-ı Mahmud'u ver
On'na Vesile-i lutfet,
O'nu Refik-i Ala'ya yükselt.
Bizide affet
O'nun hatrına affet.
Zatının hatrına affet
Ne olur affet,
Bizi affet…
Sen yoktun sultanım ...
Bunu ilk beğenen sen ol.
ALLAH razı olsun
inş sen güzel güzel dinlerr feyz alırsınn :sırıtık: gelemeyenlerin yerine de tadını çıkaarr 