Şeyh Sadi Gülistan'ında şöyle bir vak'a anlatır: Bir adam yaptığı bir suçtan dolayı ölüme mahkûm edilmiştir. İdam edilmek üzeredir. Devrin padişahı da uzakta vezirleriyle olayı seyrediyor. O sırada suçlu, padişahın şahsına ağza alınmayacak kadar fena küfürler etmeğe başlar. Uzakta bulunan padişah bunları anlayamaz ve vezirlerinden birine sorar. O da, 'efendimiz' der, 'suçlu hatalarını anladığını, tövbe ettiğini söylüyor ve sizin de uzun ve mutlu bir ömür sürmeniz için dua ediyor.'
Padişah bundan çok hoşlanıyor ve adamı affediyor.
Ertesi günü o veziri kıskanan başka bir vezir, 'padişahım' diyor, 'vezir kulunuz dün size yalan söyledi. Suçlu hatalarına tövbe etmek ne gezer, bilakis size çok kötü şekilde sövmek cesaretini gösterdi.'
Akıllı bir adam olan padişah şu cevabı verir:
"Be adam, o yalan söyledi, bir adamın hayatını kurtardı, sen doğru söylemekle ne kazandın?"
Kaynak
Tablet Dergisi, Cilt: 1, sayı: 5(Ocak-2003)