Soru alıntıdır : cevaplarnzı beklyorm Teşekkrler

elbette vardır. ayet ve hadis kaynaklıdır hemde. Resulullahın kendisine sunulan ve kabul olunacak duasını ahirete tehir etmeside en güzel örnektir. ayrıca başta alimler ve şehitlerde olmak üzere gerçek manada mümin kullarında Allah'ın izniyle şefaat edebileceği belirtilmiştir

Peygamberimiz ve Salih kişilerin( hesap gününde) büyük günah sahiplerine olan şefeati müstefiz haberle sabittir...

Şefeat: Şefeat, Rasüller, nebiler, alimler ve Allahü Tealanın izin vereceği kimselerin, yine Allahın izni ile müminlerden bazıalrının günahlarının bağışlanmasını yada Allah katındaki derecelerinin yükseltilmesini talep etmeleridir..
Ehl-i Sünnete göre müminlerden büyük günah sahibi olanalr içinde şefeat söz konusudur. Ancak Allahın izni olmadan hiç kimse şefeat edemeyeceği gibi Allahın izin vermediği hiç kimse için de şefeat edilemez. bu konuda ehli sünnetin delil olarak getirdiği ayet ve hadisler mevcuttur..


İslam fırkalarından Mutezile şefeati reddederken,Şialar kabul edereler..

Müfteriz:Hadisicilerin meşhur hadisleri için yaptıkları2ikiden fazla yolu olan, fakat mütevatir derecesine ulaşmayan hadis" tarifidir..

İslam fıkhında hangi görüşten olursak olalım diyanetin sınavlarında dahi bütün mezheplerden,inanç dallarından sorular çıkıyor ve kitaplarınıda tüm mezheplere göre çıkartıyorlar..kendi inancımızın delillerini bilmemiz gerektiği gibi, diğer mezheplerinin görüş ve delilerinide bilmeliyiz diye düşünüyorum..bunda sakıncalı bir durum yok. hem ihl,lerinde hem ilahiyatta mezhepler tarihi yanı sıra, birde dinler tarihi adı altında mao'nun tao'nun aristo'nun vs.inançlarını bile okuyoruz..bunları okumakla kendi inancımızdan bir şey kaybetmediğimiz gibi, kendi inancımızı süzerek tafsili ve tahkiki iman derecesine taşıyabiliyoruz...

not: sende bişeyin altında buzağı arama mübarek selametle..

Peki tşk ederim..

Ben teşekkür ederim.Sizin gibilerini bulmak zor burada

Şefaat bir dua ise, dua var mıdır, yok mudur kabilinden bir şeyler sormanın bir manası yoktur...

Değil mi..?

Lakin, şefaat bir kurtarma operosyonu ise, burada da iki durum vardır,

Peygamber direk cennetliktir, o kendisini kurtarmıştır, dolayısıyla, müslümanları da (Allah'ın izin verdikleri) kurtaracaktır...

Burada da şöyle bir soru akla geliyor:

Diyelim şefaat yok, yani kurtarma operosyonu yok, şefaatle cennete girecekler, cehennemde mi kalacaklardı, cennete giremiyecekler miydi..?

Bunun da cevabı vardır: "Allah'ın izni.."

Dolayısıyla bu yönden bakılacak olursa, şefaat hakkında kavga etmeye gerek yoktur, dua da etsek, şefaatçı da olunsak,

Her yol Allah'a çıkıyor...

O af ederse affedileceğiz...

Gerisi de yoktur...

Bir de şu vardır:

Ben mesela bir tarikatın şeyhiyim. Bu şefaat yetkisi müntesiplerim tarafından bana da yükleniyor. Gerçek de öyle zaten. Benim bir Şeyh olarak Cennet garantim var mı..? Yok, değil mi? O zaman kurtarma operosyonunu (şefaati) nasıl kullanacağım...?

İşte tarikat müntesipleri şeyhlerine tamamen kurtulmuş inancıyla bakarlar. Bu inanç da çok normal değil gibi...

Netice:

Amellerimizin ve dualarımızın güzelliğiyle -inşallah- cem'an kurtulanlardan oluruz...

Şefaati kabül etseniz de kabül etmeseniz de değişen bir şey yoktur...

Allah asla kin beslemez... Ve Allah müslümanları sever... Ve Allah müslümanları rızasına nail kılar...

sizede peki..