Yoksa ona Allah'tan başka ne bir dost vardir nede bir sefaatçi enam70
Arkadaslar ben bu ayetin mealini okuduktan sonra Arkadasa Allah azze ve celle en buyik sefaatcidir dedim daha sonra sefaatciligin aracilik yani kisi adina Allah'tan af dileme oldugunu ogrendim bu.laf beni kufremi.goturdu hasa

Şefaat kelime anlamı olarak;
Bir kimsenin bağışlanmasını istemek; bir kimseden, başka bir kimse için iyilik yapmasını ve zarardan vazgeçmesini rica etmek; yardım etmek; başkası hesabına yalvarmak, rica etmek; birinin önüne düşüp işinin görülmesi için dua ve niyazda bulunmak. Şefâat edene eş-şâfi', eş-şefi (başkası lehine taleb eden) denilir.

Belittiğiniz ayetin tamamı şöyle:
''Dinlerini bir oyun ve bir eğlence edinen ve kendilerini dünya hayatının aldattığı kimseleri bırak! Ve hiçbir kimsenin kazandığı şey yüzünden kendisini helake atmamasını, kendisi için Allah'tan başka hiç bir dost ve hiçbir şefaatçi bulunmadığını Kur'ân ile hatırlat. O, azaptan kurtulmak için bütün varını feda etse, kendisinden alınmaz. Onlar kazandıkları şey yüzünden helake uğratılmışlardır. Onlar için, inkâr ettiklerinden dolayı kaynar bir içecek ve can yakıcı bir azab vardır.'' (Enam-70)

Herkes, işlediği kötülüklerden dolayı bir ceza olarak, sürüklenir. (Yani yakalanıp hesaba çekilir). Bu durumda Allah'dan başka bir dost ve şefaatçi söz konusu değildir. Kendisini kurtaracak, bağını çözecek bir fidye de kabul edilmeyecektir.

Zümer suresi 43-44. ayetlerde de şöye buyuruluyor:
43- Yoksa Allah'dan başka şefaatçiler mi ediniyorlar? De ki: "Onlar, hiçbir şeye sahip olmadıkları, akıl da edemedikleri halde mi şefaat edecekler?"

44- De ki: "Bütün şefaat Allah'ın iznine bağlıdır. Göklerin ve yerin hükümranlığı O'nundur. Sonra O'na döneceksiniz. "

İnsanlar, putlara tapanlara soruyorlar: "Siz bu putlara niçin tapıyorsunuz? Allah'a inanıyor musunuz?" Onlar da diyorlar ki: "Gökteki Allah'tan bahsetmiyor musun? Evet, biz O'na inanıyoruz." "Peki, Allah'a inanıyorsunuz da bu putlara niye tapıyorsunuz?" denildiğinde cevap veriyorlar: "Bu putlar bize şefaat edecekler, bizi Allah'a yaklaştıracaklar, bizi cehennemden kurtarıp Allah'a kul edecekler."

Halbuki Allah'tan başka şefaatçiler hiçbir şeye malik değillerdir, hiçbir şeyi akıl da edemezler. Zaten cansızdırlar.

Bu ayetlerde, şefaatin tamamen Allah'ın elinde olduğu belirtiliyor. Dilediği kimse için "yine kendisinin" dilediği kimseye şefaat izni verecek olan da O'dur. Onların şefaate ehliyetli olarak gördüklerini, Allah'ın dışında ortaklar olarak kabul etmelerine neden olacak bir şey mi?

Meşhur fakih İbn-i Humâm ise; “Büyük günahları işlemeye devam ederken ölen bir kimsenin Hz. Peygamberin şefâatı ile Allah’ın affına nail olması caiz olduğu gibi, doğrudan Allah’ın bir fazlı ve keremi olarak affedilmesi mümkündür. Hiçbir şeyi yapmak Allah’a vacip değildir. Bunun için büyük günah sahibinin şefâatle veya sırf Allah’ın fazlı ve keremiyle affedilmesi de caizdir.” demiştir.

Çeşitli kaynaklardan edindiğimiz bu bilgiler ışığında; söylediğiniz söz, ayette de geçmekle beraber, burada aracı anlamında değil, bizzat kendi affetmesi ve sadece onun izniyle şefaat olabileceği anlamındadır Allahu alem.

Yani zihninizde 'aracı' anlamı oluşmadıysa sorun yok, zaten bilmeden konuşmuşsunuz. Daha da içiniz rahat etmiyorsa tevbe edersiniz.

Allah Razı olsun zehan abla çok güzel anlatmışsın inşallah faydası olmuştur kardeşimize ..