Yar…
Ne kadar düşkün olsa
Bir sığıntı misali yurt yurt
Rızkı için dolaşsa
Akidesinden, iman ettiği hakikatinde
Bilincini inşa etmeye çalışsa
Umudundan hiç kopmasa,
O deruni ufkunu karatmasa,
Mizan için narı kucaklasa
Hasretinde, yalnızlık kederinde,
Efkâr kokan nefeslerinde
Hakka olan muhabbetine adansa

Zalim
Kim olursa olsun
Nefsin, hırsın, tamahın,
Makamın, sıfatın esiridir
Kul olmak vasfından sıyrılmıştır,
Varlığı adına hükümranlığa bulaşmıştır
Anlık olan kuvvetini,
Yetki ve salahiyetini, ezdiği,
Zulmettiği insanları köleliğe alıştırırlar
Ne kadar ahmaksa
Nefsin vaktine aldırmazlar,
Belam tipli hocalardan güya fetva alırlar

Din ulusu
Ve azizi olmaz
Saf, samimi, riyadan uzak,
Tevazuu sahibi kul ilahlık taslamaz
Şerik içinde bulunmaz,
Etrafında dolanmaz, bir paye
Uğruna varlığını satmaz
Mefkûresi vardır, öteye
Ram olmuş bir heyecandır,
Azim içinde ihsana adanmıştır
O’nun rızasına nail olmak için
Gecesini, gündüzüne katarak
Çile ve cefayı ikram almıştır

İnsan
Nereye gideceğini bilmeli
İdrake mani olan heves
Ve hevasından vazgeçmeli
Hesapsız bir maceraya girmemeli,
Arifelerin dergâhını takip etmeli
Her kim ne söylerse söylesin,
Söylem ve amelde asabiyet
Ve şiddeti terk etmeli
Hak ve hukukunu temin için meşru
Yollardan davasını takip etmeli,
Garez içinde nefeslenmemeli

Ümmeti
Muhammed’in hali
Ne bugün ve ne de dün için
Beklenen zilletti
Fetret devri dendi, tefrikaya yenildi,
Hizipler türetildi, bölünmek istendi
Ümmetin gücünü hesap eden,
Zekâsı olan ve fakat
Aklı bulunmayan ecnebiler becerdi
Saf ve samimi Müslümanlar
Kendilerinden zannettiği yakınları
Veya inandıkları tarafından pasifleştirildi

Mustafa Cilasun