Zanlar... Zannın ilme dönüşmesi, ilmin yakine dönüşmesi hep bunlar nedir? Egoist olan bir adamı nasıl anlatırsınız? Mesela egoist bir adam, şuyum olmuyor, buyum olmuyor tasa çeker ama genelde biz onları nasıl anlatırız? Kendimize yakıştıramayız ama bizde de egoistlik vardır ama çok bariz bir adama ne deriz gamsız adam; çocuğu ağlar bakmaz bile, filanca ölür de gelip sormaz bile gamsızdır, dertsizdir.

Hazreti Mevlana şunu işaret etti nihayetinde; derdin olsun dedi. Burda bir gurbet derdi hissedersen dermana vasıl olursun. Zannettiğin şeyi öğrenme derdine düşersen ilim sahibi olursun. İlmin hakiki derdi ile meşgul olursan görmeye doğru, yakine doğru gidersin. Evet yalnızlaşırsın daha çok acı hissedersin, daha çok çileli olursun ama çile o kadar büyür o kadar büyür ki artık insanlar senin çileni ve derdini karşılayamaz hale gelir. Hatta daha da büyürse cennet ve cehennem bile bunu karşılayamayacak bu derdine derman olacak noktada olamayabilir. Geriye ne kalır? Allah'ın cemali kalır. Derdin ne kadar büyük olursa, derdin ne kadar hakiki olursa dermanın da o kadar büyük o kadar sahici olur, sahtesi olmaz.

Sıkça söylediğimiz bir söz; Sanal dertlerin sanal dermanları olur, hakiki dertlerin hakiki dermanları olur. Mevzuyu buraya bağlayacaktır. Bir insan kendi ilmine malul oluyor da başka ilme kulak vermiyorsa sahte bir ilimle, sahte bir hissiyat ile meşguldür. Bu adamı hiçbir zaman şurdan şuraya ilerletmez. Hep kendisi ile, kendi buluşu ile, kendi ile meşgul olur. Zanları bile sahtedir. Zannetmemiz bile sahici değildir.


Bir yerinde der ki Hazreti Mevlana, “Kafirler küfür noktasında samimi olsalardı hepsi müslüman olurdu” der. Küfür bile samimi olarak.. “Olur mu canım ben nasıl putumdan vazgeçicem kalbimi, gönlümü, her şeyimi verdim diyen bir kafir eninde sonunda Müslüman olur” diyor ama onlar küfürü samimi olarak yapmazlar, adeten kafirdirler diyor. Babamızdan böyle gördük, dedemizden böyle.. “Maymun iştahlılar” diyor. Biz de anadan, babadan doğma müslüman olduğumuz için iflah olmuyoruz. Göstermelik bir dinimiz var bizim. Seneler geçiyor, nesiller geçiyor olmuyoruz. Bu çarpıklığı gören bazı uyanık sırtlanlar, kurtlar da piyasaya nasıl giriyor? Örflere ve adetlere veryansın yapıyor. Eskiden gelen, medeniyetinden gelen adetlerin hepsine hakaret ediyor, o faziletleri bir çırpıda atıyor, “Kur'ana bakın gerisini boşverin” diyor. O da o sahayı öyle doldurmaya çalışıyor. “Hakikaten ya adetten mi böyle yaptı?” diyorsun. Halbuki sen adetini bile doğru algılasan bu şekilde olmazsın. Arz edebiliyor muyum? Mesele; idraksizlik meselesi. Mesele; sahte benlik ile meşgul olmak meselesidir. Hakiki benliği bulabilmek için; hakiki dert sahibi olmak lazımdır. İnsan, derdi ile kemale erer. O sebepten dolayı da insan, bu aleme belayı ve çileyi tahsil etmek için gelir. Bunu Allah için yaşar da çileli bir ömür çekerse; bu çektiklerinden bu dünyada da kalbi bozulmaz, huzur bulur, ötede de bulacaktır ama Allah için çekmiyor adeten bir dini algısı varsa; hem dünyada çektiği ile kalır, hem ahırete de bir şey alamaz. Tefekkürsüz olmayacak, dert sahibi olacak. İnsan mı olmak istiyorsun? Hakiki bir derdin olsun. Hakiki derdi olan bir kişi muhakkak insanlık mertebesine çıkar.

(Fatih Çıtlak)


Bir av köpeğini su dolabına bağlayıp akşama kadar çalıştırırsanız, köpek hem yorgun hem mutsuzdur. ama aynı köpeği akşama kadar av peşinde koşturursanız, köpek yorgun ama mutludur.

Allah kainatı insan, insanı da kendini tanıması için yaratmıştır. Hayatın amacı ancak Allah'ı tanıma veya en azından o yolda gayret olmalıdır. Çünkü insanın varoluşunun sırrı budur.

İnsan yaratılış amacı doğrultusunda davranmazsa cezası yorgunluk, bıkkınlık, huzursuzluk ve depresyon olarak ona geri döner. Ateşin azabını tatmaya başlar. Çünkü Allah seri-ul hisab'tır.(hesapları çabuk görücü)

Aksi durumda ise kalbinde huzur, ruhunda şevk, sırrında Vahdet ile dopdolu olur. Daha yaşarken cennete girer.

(isnetus)

Git kendine derd ara, derd bul,

derdlerden bir derd seç kendine:

Çünkü (Yaşamak için) bundan başka çare yoktur.

Bahtın yâr olmadı diye üzülme sakın.

Ancak derdin yoksa o zaman üzgünlük gösterebilirsin!

Rubâi, 1177

Sana ister istemez gönlünün muradını aramak düşüyor.

Çünkü bu şehirde seninle onun dedikodusu dolaşmaktadır.

Gönlünü ister sertleştir, ister yumuşat,

kayadan çıkmış bir pınar gibi akacaksın!

Rubâi, 363