Bu kar ışığının aydınlattığı gecede şimdi, yuvası dağıtılmış bir serçe olarak durmaktayım ömrümün penceresinde… Pencerenin pervazında ihanet ettiğim ve ihanetine uğradığım kadınların sureti…
Ay ışığıyla aydınlanan odasında saçlarını taramakta çocukluk sevgilim… Bense onun sûretini aramaktayım kaç yaşından beri…
Bir de kendimi…
Ve hayatım, ömrümü seyrettiğim bir nehir olarak akmakta hayatımdan… nehirler ve uçurum da yok sayılırsa ömrümden…
Sahi, kaç yaşında bir çocuğum ben şimdi…
Refik Durbaş
(Islık Yayınları, "Bağışla Ziyanımı")
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Sahi, kaç yaşında bir çocuğum ben şimdi…
Sahi, kaç yaşında bir çocuğum ben şimdi…
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi