Bazen pespembe bulutlar bizi üzerinde uçurur bir kuş misali ayaklarimiz yere basmaz.
Bazen kapkaranliktir, simsiyah gece misali.
Dipsiz kuyular gibi, içinden asla çikamadigimiz, hicbir şey göremedigimiz bir işık bir ses arayip durduğumuz.

Ama hayat bu, bir su misali akip durur, zaman öyle yada böyle geçer gider.
Ne karanlıklar kalır, ne bir kuş misali uçup dururuz pembe bulutlar üzerinde.

Sabır en büyük sığınağıdır kulun. Allah"u tealanin bize bahşettiği manevi güç.
Gün gelir, devran döner sabrın ilacı ama meyvesi tatlıdır ya işte öyle. Birden karanliklarin içinde, açılan
çaresizlikler, sıkıntılar, yokuluklar sarmışken etrafımızı, Hakka teslimiyetle bizi feraha çıkaracak
ışığı sabırla bekler dururuz.

Ve sabredenleri Allah,teala şaşmaz bir sekilde menzillerine şüphesiz ulaştırır.
Birden karanliklar yavas yavas dagılmaya başlar. Gönlü burkan, inciten , acıtan
o rahmet bulutlari ve samimiyetle dökülen gözyaşlarıdır ki kulu ışı"a kavuşturur.
Gözler ağlamasa gönüllerde bahar yaşanır mi ki? Rahmet yağmasa toprağın yeşillenmediği gibi…
SELAM VE DUA İLE.