Saadet, muhafazakârların kendisine biçtiği rolün dışına çıkınca !
Saadet yolsuzluklara girmesin, seçim kazanmaya çalışmasın, Doğan Medyasında görünmesin, hükümetin Ergenekon’u seçim malzemesi yapmasını eleştirmesin…
Bazı muhafazakâr yazarların talepleri böyle sıralanıyor…
İktidara yakın bazı muhafazakâr yazarlar Saadet Partisi’nden bu gibi garip beklentiler içindeler.
Mesela diyorlar ki Saadet Partisi belediye başkanlıklarını kazanmaya çalışmamalı. İl genel meclisinde başarılı olmaya bakmalı. Bunu yapmazsa seçim şansını riske sokar!
Talepler bununla da kalmıyor.
Mesela deniyor ki, Kurtulmuş ve Bekaroğlu Doğan Grubu medyada görünmesin. Görünürse de AKP iktidarını eleştirmesin. Eleştirecekse de isim vermesin!
Ya da mesela, hükümetin Ergenekon’u seçim malzemesi yapması tenkit edilmesin.
Özetle söylenen şudur: Saadet Partisi, şu anda bir siyasi parti olarak faaliyet göstermesin!
AKP iktidarının sona ermesini beklesin. Doğal ölüm gerçekleştikten sonra mirasın varisi olsun.
Böyle olsun ki, kimsenin tadı bozulmasın! Huzuru ve keyfi kaçmasın! Tezgahı dağılmasın!
Bugünkü düzen, yumuşak geçişle Saadet Partisi iktidarında da devam etsin.
Saadet Partisi sözcülerinin Doğan Medyası’nda görünmesine itiraz edenler, bu isimlere hükümetin medyasında sansür uygulandığını gizliyorlar.
Hükümetin medyası, Saadet Partisi’nin adını bile zikretmiyor. Haber değeri ne olursa olsun hiçbir gelişmeyi tek satırla dahi görmüyor.
Aynı kalemler, 28 Şubat’ın hararetli günlerinde Doğan Medyası’nda Erbakan’a ve Refah Partisi’ne demediğini bırakmayanları ne çabuk unuttu?
Erdoğan ve arkadaşları Milli Görüş hareketini bölüp ayrıldıklarında, bütün sözlerini Doğan Medyası’nda söylememişler miydi?
Bugün, Doğan Medyası’nda konuşmayı “başkasının bahçesinden taş atmak” olarak tanımlayanlar, Erdoğan ve arkadaşlarının doğrudan hedef alarak açtıkları yaylım ateşini neden hatırlamıyorlar.
Yoksa onlar da, Ergenekon zanlıları gibi hafıza kaybı mı yaşıyorlar!
Bütün bu yapılanlarda samimiyet aramak nafiledir!
İktidarın yokedici gücü karşısında sesini çıkarmanın tüm güçlüklerine rağmen yol almaya çalışan Saadet Partisi’ne bir tekme de onlar vuruyor.
Olay budur.
Gücün yanında, güçlünün tarafındalar.
Fakat buna rağmen, görünen odur ki, Saadet Partisi teşkilatları, bu baskılara direniyor.
Var güçleriyle çalışıyorlar.
İktidarın ve onun uzantılarının yıldırıcı baskılarına boyun eğmiyorlar.
İktidar medya gücünü seferber ettikçe, onlar halkın arasına karışıyor ve tek tek insanlara kendilerini anlatıyorlar. Girmedik ev bırakmıyorlar.
İşbirlikçilikle yerli olmak arasındaki farkı anlatıyorlar.
Rant belediyeciğiliyle hizmet belediyeciliği arasındaki farkı izah ediyorlar.
Evet, aradaki büyük farkı yüksek sesle anlatıyorlar.
Siyasi baskılara, medya baskısına, muhafazakâr kalemlerin moral bozma çabalarına boyun eğmeden o büyük farkı anlatmaya da devam edecekler.
17 Mart 2009
FİKRİTAKİP
Saadet yolsuzluklara girmesin, seçim kazanmaya çalışmasın, Doğan Medyasında görünmesin, hükümetin Ergenekon’u seçim malzemesi yapmasını eleştirmesin…
Bazı muhafazakâr yazarların talepleri böyle sıralanıyor…
İktidara yakın bazı muhafazakâr yazarlar Saadet Partisi’nden bu gibi garip beklentiler içindeler.
Mesela diyorlar ki Saadet Partisi belediye başkanlıklarını kazanmaya çalışmamalı. İl genel meclisinde başarılı olmaya bakmalı. Bunu yapmazsa seçim şansını riske sokar!
Talepler bununla da kalmıyor.
Mesela deniyor ki, Kurtulmuş ve Bekaroğlu Doğan Grubu medyada görünmesin. Görünürse de AKP iktidarını eleştirmesin. Eleştirecekse de isim vermesin!
Ya da mesela, hükümetin Ergenekon’u seçim malzemesi yapması tenkit edilmesin.
Özetle söylenen şudur: Saadet Partisi, şu anda bir siyasi parti olarak faaliyet göstermesin!
AKP iktidarının sona ermesini beklesin. Doğal ölüm gerçekleştikten sonra mirasın varisi olsun.
Böyle olsun ki, kimsenin tadı bozulmasın! Huzuru ve keyfi kaçmasın! Tezgahı dağılmasın!
Bugünkü düzen, yumuşak geçişle Saadet Partisi iktidarında da devam etsin.
Saadet Partisi sözcülerinin Doğan Medyası’nda görünmesine itiraz edenler, bu isimlere hükümetin medyasında sansür uygulandığını gizliyorlar.
Hükümetin medyası, Saadet Partisi’nin adını bile zikretmiyor. Haber değeri ne olursa olsun hiçbir gelişmeyi tek satırla dahi görmüyor.
Aynı kalemler, 28 Şubat’ın hararetli günlerinde Doğan Medyası’nda Erbakan’a ve Refah Partisi’ne demediğini bırakmayanları ne çabuk unuttu?
Erdoğan ve arkadaşları Milli Görüş hareketini bölüp ayrıldıklarında, bütün sözlerini Doğan Medyası’nda söylememişler miydi?
Bugün, Doğan Medyası’nda konuşmayı “başkasının bahçesinden taş atmak” olarak tanımlayanlar, Erdoğan ve arkadaşlarının doğrudan hedef alarak açtıkları yaylım ateşini neden hatırlamıyorlar.
Yoksa onlar da, Ergenekon zanlıları gibi hafıza kaybı mı yaşıyorlar!
Bütün bu yapılanlarda samimiyet aramak nafiledir!
İktidarın yokedici gücü karşısında sesini çıkarmanın tüm güçlüklerine rağmen yol almaya çalışan Saadet Partisi’ne bir tekme de onlar vuruyor.
Olay budur.
Gücün yanında, güçlünün tarafındalar.
Fakat buna rağmen, görünen odur ki, Saadet Partisi teşkilatları, bu baskılara direniyor.
Var güçleriyle çalışıyorlar.
İktidarın ve onun uzantılarının yıldırıcı baskılarına boyun eğmiyorlar.
İktidar medya gücünü seferber ettikçe, onlar halkın arasına karışıyor ve tek tek insanlara kendilerini anlatıyorlar. Girmedik ev bırakmıyorlar.
İşbirlikçilikle yerli olmak arasındaki farkı anlatıyorlar.
Rant belediyeciğiliyle hizmet belediyeciliği arasındaki farkı izah ediyorlar.
Evet, aradaki büyük farkı yüksek sesle anlatıyorlar.
Siyasi baskılara, medya baskısına, muhafazakâr kalemlerin moral bozma çabalarına boyun eğmeden o büyük farkı anlatmaya da devam edecekler.
17 Mart 2009
FİKRİTAKİP
