benim asıl derdim ahiret. Rabbimin bütün güzelliklerinin olduğu ve onun cemalini görüceğimiz cenneti. cennneti arzuluyorum, ve cehennem azabından ve Allahın cemalini görememekten onun benden hoşnut olmamasından çok korkuyorum. ben onun için kulum onun kuluyum. dünyamı, umrumda değil. Allahım al canımı al beni yanına diyen biriyim. dünyanın malıda mülkîde burda kalıcak, ama eğer Allaha inanır onu sevip onun büyüklüğüne tapar onu istersek bu dünyadaki hiçbi malın hiç bi insanın ne değeri nede anlamı kalıyo. ben istemiyorum bu dünyayı, ben Rabbimin sonsuzluğunu vadettiği cennetini arzuluyorum, onun rızasını arzuluyorum. dünya hayatına kapılıp gitmekten korkuyorum, eğer kapılırsam bu hayata ahireti kaybederim ve ne Allahın hoşnutluğunu kazanabilirim nede cenneti. bu beni çok üzüyo kalbime ruhuma acılar saplanıyo. nefsimle savaşıyorum ruhumu kabzeden bişey var ne yapıcağımı bilmiyorum. aklımı yitirmek üzereyim.
dünyayı kendime dert edinmemek istiyorum ama nedense dertler beni buluyo sürekli. misal, beni seven biri var yanimda ol diye birakma beni diyo ama ben istemiyorum hiçbi insanı istemiyorum. ne bir mala nede bir insana kapılıpda Allahı unutmakdan ahireti unutup cenneti kaybetmekten korkuyorum. lakin bu insanıda kıramıyorum 5 senedir beni seviyo sadece sen ol diyo bırakmıcam seni diyo. bende kıramadım kabul ettim şimdi beraberiz. hadi kabul ettim tamamda bide onun ailesiyle benim ailemde uyuşmuyo, benim ailem dindar onunkilerde inançlılar ama haramları var. birde ilerde düğün olcak olsa bizimkiler asla çalgı çengi falan istemez mevlutlu isterler onlarinki ayrı bi görüşteler yani uyuşmuyoruzda. ben onunla evlencekmiyim evlenmicekmiyim bilmiyorum. ya ilerde böyle zorluklarla karşılaşırsak aileler uymuyo falan. boşuna bi insanla uzun yıllarda geçirmek istemem. ne yapicagimi bilmiyorum onu kabul ettim ama bilmiyorum nolcak. ben namazinda bi insanım o değil, içki içer açık bi kız. oda böyle bi insan bişey diyemiyorum. inancınıda sorgulayamam. ona söz verdim yanında olcam diye bırakamıyorumda.
üniversite okuyorum ama istemiyorum bana ahireti kazandırcak olan ne üniversite nede iş. bunlar aksine beni ahirete dahada çok uzaklaştırcak olan şeyler.
paramı desen evmi desen Allaha şükür yeticek kadar var hepsi daha fazlasınıda istemem. çoğu insanın dünyevi dertlerini çekmiyorum belki ama benim derdimde ahiret ve Allahın benden hoşnutluğu. böyle bi hayatım var ama benim içimde hala dolaşan ruhumu kemiren bişey var sanki dolaşıyo içimde beni bitirmek için uğraşıyo. ruhum zihnim darmadağın. eminim şu yazdıklarım çok karışık şeyler ben derdini çok iyi anlatabilen bi insan değilim. ben sadece bir yol arıyorum.