ressamlık yapmak caiz midir?

Hatırlarsın biblo ilgili bir konum vardı.Araştırırken ressamlık ile ilgili de hadislere rastladım ama ne kadar doğru nakledildiler tam emin değilim hafızam zayıftır.

Ressamlık ile ilgili hadisler diyince,birçok kaynak çıkmakta.

Aklımda kalanlar;Cansız şeylerin resmini çizmekte sakınca olmadığı.Yani misalen dağ,nehir,toprak,taş,gemi,otobüs vb. gibi.

Yada eğitim amaçlı çizimlerde,misalen tıp fakültesinde bir insan organları çizimi bir fayda sağlamak amacı ile yapıldığından caiz olabiliyormuş.

Şöyle bir düşününce zararı yok,ama haşa ALLAH C.C'ün yaratıcılığı taklit ediliyor diye iyi bakılmıyormuş.

Çizilen niyete göre RABBİM ne hüküm verir bilemiyorum,anca bu kada bildiklerim

İslam hükümleri, Kur'an ve Sünnet kaynaklı olmalıdır, fakihler onlardan çıkarım yapmalılardır. Yalnız, çıkarım yöntemi, ki içtihad diye maruftur, değişebilir. Bu, temelde farklı bakış açılarından kaynaklanır. Kimisi nakli (Ayetleri ve Hadisleri) zamanı-zemini-şartları-muhatapları vs. incelemeden öylesine alır ve uygular, kimisi ise bu tür şeylere dikkat eder, inceler, hükümlerin felsefesini kavrar ve yeni bir içerikte yorumlayarak uygular. İlk yaklaşım bağnaz-anlayışsız kişiliklerindir ki aşırılıkları halinde mağara adamları oluverirler, (sünni kaynaklardan yararlanıp böyle akılsız davrananlar vahabi-selefi diye meşhur güruhtur, şii kaynaklardan yararlanıp böyle akılsız davrananlar ise ahbari diye bilinen güruhtur). İkinci yaklaşım ise, yani İslam kaynaklarını (yani Ayet ve Hadisleri), zamanı-zemini-şartları-muhatapları vs. inceleyerek AKLINI kullanıp, hükümlerin felsefesini anlayan ve günümüze göre yorumlayan kişilerin yaklaşımıdır ve doğru olan yoldur (ki sünni kaynaklardan yararlanıp böyle akıllı davrananlar mezhep mensubu sünni kardeşlerdir ve şii kaynaklardan yararlanıp böyle akıllı davrananlar usuli diye bilinen şii kardeşlerdir, ve bence bu iki grubun ortak yönleri İslam'ın özüdür, başka değil). Anlatabiliyor muyum bilmiyorum.

Konuya dönersek, aklını kullanan sünni ve şiilerin yaklaşımı özetle şudur, en azından benim yaklaşımım:

1- Kur'an'da Hz Süleyman (a.s) tapınak ve saray için cinlere ressamlık ve heykeltraşlık yaptırdığı belirtilir. (Bkz. Sebe 13) Ve, her Müslüman kabul eder ki, hadisler Kur'an ile çelişirse, uydurmadırlar ve terk edilirler. Dolayısıyla, hadisler ressamlık ve heykeltraşlığı tamamen yasaklıyorsa bu Kur'an'a aykırı olduğundan kabul edilmez.

2- Ancak hadisler de Kur'an'ın bu izniyle çelişmemektedirler. Nitekim, ilgili birkaç hadis, ressamlık ve heykeltraşlığı haram kılmıyor, sadece o dönemdeki kimselere (belki cahiliyye adetlerini hatırlamasınlar-canlandırmasınlar için) kaçınma tavsiyesi durumundadır.

Benim çıkarımım şu, Kur'an'da Hz. Musa (a.s.) döneminde yahudiler inek heykeline tapacak kadar aşağılık oldukları bir dönemde, bu tür tapınan heykeller yasaklanmış, ancak putperestliklerini bırakıp imanın zirvesine ulaştıkları Hz. Süleyman (a.s) döneminde, resimler ve heykellerde bir beis-ayıp görülmemiştir, aksine, cinler mucizenin parçası olarak bu işlerde (ressamlık-heykeltraşlık) Süleyman Peygamber emriyle çalıştırılmış, ve böylece Hz. Süleyman'ın mülkü daha görkemli ve ihtişamlı kılınmıştır. Dolayısıyla, dinin resim ve heykellere bakış açısı, insanların bunları nasıl görüp ne amaçla kullandıklarına bağlıdır. Eğer insan bunları put ediniyor, önüne çelenk koyuyor, saygı gösteriyor ve hatta tapıyorsa, haramdır. Yok, insanlar bunları ilahi san'atın yansıması ve ilahi ilhamın bir eseri olarak görüyorsa helaldır.

Ki, bir Budist, Hindu, vs. pagan toplumlarda yaşamıyor ve resimleriniz bir mabud yerine konmuyorsa. Yani, halkın muvahhid olduğu ve resimlere tapmadığı bir ülkede yaşıyorsanız ki bence öyle, resim yapıp insanlara sunmanızda bir sakınca yoktur. ves-selam.