Allahü tealanın rahmeti, dünyada herkesedir. Ahirette ise sadece Müslümanlaradır. Allahü teâlâ, “Rahmetim her şeyi kaplamıştır” dedikten sonra, “Rahmetim, benden korkup, haramdan kaçan, zekatını veren ve Kur’ana inananlar içindir” buyuruyor. Daha sonra da Resule iman edip uymamızı emrediyor. (Araf 156-158)
Tefsîr âlimleri, benim rahmetin her şeyi kuşatmıştır, demeyi, “Benim rahmetim dünyada her bir şeye isâbet eder, her bir şeyin benim rahmetimden nasîbi vardır” demektir şeklinde açıklamışlardır.
İbni Abbâs hazretleri anlatır: “Benim rahmetim her şeyi kuşatmıştır” âyet-i kerîmesi nâzil olduğu zaman, iblis umutlanarak şöyle dedi: “Ben de eşyâdan bir şeyim. Bundan dolayı, bu âyet mûcibince Allahın rahmetinden benim de nasîbim olur.”
Yahûdîlerle Hıristiyanlar da umutlandılar. Fakat âyetin devamında, “Ben o rahmeti küfürden, günâhtan sakınanlara, zekâtı verenlere ve bizim âyetlerimize îmân edenlere vereceğim” buyurulunca, İblis, Allahın rahmetinden ümidini kesti.
Yahûdîlerle Hıristiyanlar ise şöyle dediler: “Bizler şirkten sakınıyoruz ve Allahın âyetlerine îmân ediyoruz...”
Bunun üzerine, şu âyet nâzil oldu: “Benim rahmetime nâil olanlar, ellerindeki Tevrât ile İncil’de ismini ve vasıflarını yazılı bulacakları ümmî nebî olan Resûl’e tâbi olanlardır.”
Bu âyet gelince, Yahûdîlerle Hıristiyanlar da Allahın rahmetinden ümitlerini kestiler.
Hadis-i şerifte buyuruldu ki:
“Allahü teâlâ, bu ümmeti şu üç hâlden emin etti:
1- Bu ümmete Peygamberiniz, (diğer Peygamberlerin kavimlerine yaptıkları gibi) beddua edip de mahvolacak değildir.
2- Kâfirler, (Ne kadar çok olursa olsun) bu ümmeti mahvedecek kadar galebe edemez.
3- Bu ümmet dalâlet üzerinde, sapık bir yolda birleşmez. Allah’ın rahmeti [salih] cemaatle beraberdir. Müslümanların çoğunluğuna tâbi olun. Böyle Müslümanların çoğunluğundan ayrılan Cehenneme gider.”

Elhamdülillah rabbimizin sonsuz rahmetine mağfiretine sığınıyorum.