...miş .. miş.. de.. miş miş...
bizde yazmasını biliyoruz arkadaslar herkes gibi...
bende yazabilirim.. sayfalar dolusu sözler... sayfalar dolu hakikatler... ve sonuna miş lerde eklemeden...
yazmıyorsak.. Efendımızın ahlakına uymadıgına binayen.. Efendımız Ona Taş atanlara, Gül attıgı için... Efendimizin ahlakında mümin kardesini yermek olmadıgı için...
...kendi nefsimide sözlerim...
varın bi susturalım nefsimizide bir kendimizi görelim... ben nasıl bir müminim.. Benım Rabbıme yakınlıgım ne boyutta... Benım Efendımıze sevdam ne boyutda...
ama nefis bizi öyle bir sarmalamışki biz başkalarına bakmaktan kendimizi bile görememiş olmuşuz...
bir de inanıyoruz yaa..
Gercekten Rabbim bizi insan eylesin... Rabbim bizi kul eylesin... bugunlerde insanlık olarak amin dememiz gereken en buyuk dualardan birisi bu...
Rabbim bizi insan eylesin...
(Bu uslubu bile yakıştıramıyorum ben kendime.. ama arkadaslar inanın yazmamın tek sebebi... ahiretimizi heba etmeyelim.. bir dur diyelim çoşmuş nefslerimize.. Derdimiz Rabbımıze yakınlık olsun.. basklarının Rabbımıze uzaklıgını dillendirmek degil...)
Onlar ne der,
Bunlar ne der,
Şunlar ne der,
Bir kerede demedik ki;
- "Allah" ne der . !...
Onlar ne dedi,
Bunlar ne dedi,
Şunlar ne dedi,
Bir kerede demedik ki;
- "Allah" ne dedi . !...
...Öyle garip bir dünya...
...Olmaz dediğin ne varsa olur...
...Düşmem der düşersin...
...Şaşmam der şaşarsın...
...En garibi de budur ya;...
...Öldüm der durur yine de Yaşarsın...