Hasretin vuslatıma çekmiş bir perde,
Kopsada kıyamet kavuşsam sevgiliye.

Onsuz bu dünya,hep cehennemim oldu,
Yazık...!!! Ruhumda hasretin fırtınası koptu.

Görüyorum Mekken mahçup,Medinen mahsun,
Ne zaman bitecek?bu zalim kabusum.

Gittin gideli Hiraya konmamış güvercinler,
Kapısına ağ örmemiş,o masum örümcekler.

Uhud’un feryadını duyuyor gibi kulaklarım,
Bedir kuyuları kurumuş,nerde Ali’lerin Hamza’ların.

Ruhum hasretinle yandıkça eriyor,
Yüreğimde yangının gülleri açıyor.

Gelsende biat etsek,sana yine Rıdvan’da,
O heyecanla dağılsak,arzın dört tarafına.

Senin kapına gelenler,sende huzur bulurdu,
Gözlerine bakanlar gözlerinde boğulurdu.

Gittikçe artıyor gönlümde hicranım,
Yazlarım hiç olmadı,sensiz olmaz baharım.

Gelde cemaline hayran şu kul murada ersin,
Senden gayrısını bu kul neylesin.