Hz. Cüveyriye annemiz çok oruç tutar ve çok namaz kılardı.
Aynı zamanda zikir ve tespihe çok ehemmiyet verirdi.
Bir gün sabah namazını kıldıktan sonra dua ve zikir ile meşgul olmaya başladığı bir sırada, Peygamber Efendimiz (sav) yanından ayrıldı.
Öğleye doğru tekrar geldiğinde Hz. Cüveyriye’yi Allah’ı zikrederken buldu, “Sen hâlâ yanından ayrıldığım hâl üzere mi devam ediyorsun?” buyurdu. Hz. Cüveyriye, “Evet.” dedi. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz (sav) şöyle buyurdu:
“Ben senden ayrıldıktan sonra üç defa şu dört kelimeyi söyledim. Bunlar, bugün sabahtan beri senin söylediklerinle tartılsa onlardan daha ağır gelir.
Dikkat et okuyacağın o kelimeleri sanada öğreteyim
‘Sübhanellahi adede halkıhî,
Allah’ı c.c. Yarattıklarının sayısınca tespih ederim.
Sübhanellahi rıdaae nefsihî,
Allah’ı c.c.kendisinin razı olacağı şekilde tespih ederim
.
Sübhanellahi zinete Arşihî
Allah’ı c.c.Arş’ının ağırlığınca tespih ederim.
Sübhanellahi midâde kelimâtihî
Allah’ı c.c.Kelimelerinin miktarınca tespih ederim.]”
de buyurdu.
Hayra vesile olan, hayrı yapan gibidir.
Kaynak:Tirmizî,