iki sene önce bir arkadaşımla buluşmak üzere, Ankara Kızılaydaydım. iki yolun kesiştiği bir köşede onu beklemeye başladım. akşam olmak üzereydi. kesişen sokakların birisi sadece insanların geçtiği bir yoldu araç girmesi yasaktı. diğer yol ise beş saniyede bir araç geçen tek yönlü, işlek ama tek arabanın ancak geçebildiği dar bir sokaktı. on onbeş dakika bekledim ve araç geçen yoldan arabaların kesildiğini farkettim. kazamı var diye araçların geldiği yöne baktım. arabalar yığılmış ağır ağır geliyorlardı. ve önlerindede koltuk değnekli bir bayan. bayanın bir bacağı daha kısa ve sakattı. istesede basamayacak kadar kısa ve zayıf.
arabaların bir kere bile kornaya basmadan ve bayanı rahatsız etmeden ağır ağır arkasından gelmeleri beni çok etkilemişti. kaldırımlar yüksek olduğundan çıkamazdı ve çıksada işportacılar yüzünden yürüyemezdi. çünkü dengede durabilmek için olsa gerek koltuk deyneklerini yanlara doğru çok açıp yürüyordu. o yüzden araçlarda bayanın yanından geçemiyordu. sonra bayanın çok telaşlı yürümeye çalıştığını farkettim. sanırım arabaları durdurmaktan ve çevreden bakan insanların odak noktası olmaktan rahatsız olmuştu.
hızlı hızlı hareket etmeye çalıştığı ve yorulduğu çok belliydi. gidip yardım etmeye karar verdim. hızlı hızlı yürüdüm. yol bomboştu ve sanırım kendisi için geldiğimi anladı ve bana doğru bakarak durdu. gelmemi bekledi. bu arada yüzündeki garip makyajı farkettim. gözlerinden aşağıya doğru uzun bir v harfi gibi siyah kalemle boyamıştı. haline bakmıyor birde satanistlik, emoluk peşinde diye kızıp ani bir hareketle yönümü değiştirdim ve sanki bir adres arıyormuş gibi sağdaki soldaki dükkanlara bakmaya başladım ve geri döndüm. değnek seslerinden anladığım kadarıyla yine hızlanmıştı. aynı köşeye geldim ve beklemeye devam ettim. sonra oda geldi yanımdan geçti oradaki banklardan birine yanaşınca yer verdiler oturdu. yanımdan geçerken soluk soluğaydı ve içini çekiyordu. hafif kamburluk vardı ve yürürken başı resmen yere bakar şekildeydi ve yüzü görünmüyordu. banka oturunca ilk iş bana baktı. bende ona bakıyordum.
hani bazen derler ya keşke zamanı geri alabilseydim diye. yüzyüze gelince bende o anda zamanı geri alıp onu sırtımda getirmiş olmayı istedim.
meğer ağlamaktan eli yüzü birbirine karışmış gözyaşı siyah akınca bende o şekilde boyamış sandım. bir yandan ağladı bir yandan peçeteyle yüzünü sildi.
ve iki senedir her kızılaya indiğimde tekrar görsem diye çok aradım bulamadım. böylesine bir eşşeklik yaptığım için ondan çok çok özür diliyorum. duymasada görmesede. Allah beni affetsin.

Bunun farkına varıp; vicdan muhasebesi yapmanız da güzel...

Önemli olan günahlarımızı,kabahatlerimizi bilip kabul ederek..ALLAH tan haya etmek..ve birdaha yapmamaya gayret etmektir.. insan acizdir..günaha daha meyillidir..Rabbim tüm yaptıklarımızdan ve yapacaklarımızdan bizi affetsin inşALLAH...

Gözlerim doldu kardeşim, Allah tövbeni kabul etsin. Suizanımıza teslim olmayalım inşaAllah

"Beşerdir şaşar" diye boşuna dememişler beşeriz ve şaşarız...Kıt aklımızla hüküm vermeye çalışırız...Aslında çok sıradanız çooook..Ama muhasebesini yapıyor olmanız dahi güzel..

hepinizden Allah razı olsun