Onca kalabalık hayatımızın içinde en çok bir-iki kitap, belli birkaç kıyafet,
anısı olan bir-iki eşya ve birkaç şarkı silinmez izini bırakır. Asıl
eşlikçilerimiz bunlardır ve yine tam da bu yüzden hep aynı anıları anlatır
dururuz. Hep aynı anıları, her seferinde başka bir ayrıntısını yakalayarak
anlatırız.
Bir şey bildirmeyen haberlerin, ruh öğüten magazinin ortasında sığınacak tek yer insan hikâyeleri. Kendimde fark ettiğim son tekrarsa, sebepsiz iyilik
maceralarını büyük coşkuyla dinlediğim. Sebepsiz iyilikten kastım, hiçbir
karşılık gözetmeyen, çıkara dayanmayan, bu açıdan bakıldığında mantığı da olmayan iyilik. Tanıdık tanımadık herkesin hayatını dinlerken dayanışmanın izini arıyorum en çok. Kim için neler yapmış ve bunları yaparken nasıl olgunlaşmış, bunları dinlemek iyi geliyor bana.
Bahşedilmiş yetenek ve becerileri, zamanı, mekânı tam gerektiği anda ve
şekilde birine sunmak. Öylesine İyi olmak.../Karin Karakaşlı

çok doğru, yapılan iyilikleri dinlemekte yapmakta iyi hissettirir insanı teşekkürler hocam

İyilik erleri öyle hikayelerle büyümüş, iyilik bürünmüş hali içlerinde yeşertecek tohumları saklamışlar belli ki