Padişahların her biri zenaat ve fen sahibi kimselerdi. Biz bunların hepsinin ne zenaatı olduğunu bilmiyoruz; ama hepsinin bir işi vardır.

Cihan hâkimi Sultan Süleyman Han çok becerikli ve mahir bir kuyumcudur. O yüzden bazı halde dışarıdan, Venedik'ten veya başka şehirlerden gelen eserlerle bu zevk sahibi adama göre çok seçkin parçalar bir araya gelmiştir. Meselâ bir tanesi Venedik'ten gelme bir taçtır ve bu taç üzerinde Prof.Gülru Neciboğlu'nun bir monografisi vardır. Burada yüksek bir Rönesans zevki görülür. Padişahın kendisi çok iyi sanatçıdır.

Çok ilginç yönler var; III. Murad en büyük ve en uzun divan sahibi olan şairlerdendir. Padişahın ince kumaş zevki, onun bu alanda, hiç değilse tezhipte, ileri derece bir zevk sahibi olduğunu gösterir.

IV.Murad , büyük bir sporcudur. 17. yüzyılın bu büyük mareşali ağır gürz taşır, çok iyi ok atar; fakat bu iri yarı sporcu adamın kendinden beklenemeyecek bir sanatı daha vardır. Güzel yazı yazan, zarif bir hattattır. Şiir ve musiki bilir ve sever.

IV.Mehmed 'in avcılığı meşhurdur. Vaktini avda çok geçirmiştir. Av, Osmanlı iktidar ve hayatının bölünmez bir parçası olmuştur; ama padişahın iyi bir avcı olması için iyi bir sporcu olduğu da açıktır.

III.Ahmed büyük bir hattattır. III.Selim neredeyse kısmî zamanlı padişahlık yapacak kadar büyük bir bestekârdır. Kendisinden sonra tahta geçen II.Mahmud ise hem çok orjinal üslûp sahibi bir hattattır hem de amcası derecesinde olmasa da iyi bir müzisyendir.

II.Abdülhamid Han'ın ise İstanbul'da padişah olmasa milyarder olacak derecede ince bir marangoz olduğu, dizaynının, yani tersiminin rakipsiz olduğu çok açıktır. Bunu bugün İstanbul Müftülüğü'ndeki şeriyye sicillerinin saklandığı dolaplarda, saraydaki bazı masalarda, İstanbul Üniversitesi'ndeki bir kitap dolabında ve Yıldız'daki şehir müzesi başlangıcı sayılacak bölümde görmek mümkündür.

Abdülmecid Han ise modern bir ressam, daha da ileri derecede alafranga bir bestekârdır. Onun zarif besteleri henüz ortaya çıkmaktadır. Çoğu kişinin sadece pehlivanlık ve kuzu yemeyle tanıdığı, yanlış tarih yazımıyla bize tanıtılan Sultan Abdülaziz Han da iyi bir ressamdır. Ayrıca alaturka ve alafranga besteleri ile insanı çekecek kadar iyi bir bestekârdır.

V.Murad çok iyi bir piyanisttir, besteleri vardır ve aynı zamanda ressamdır. Sultan Abdülaziz'in şehzadelerinden Seyfeddin Efendi 'nin mesleği daha ilginçtir; bu iri cüsseli prens o dar minare merdivenlerini süratle inip çıkar ve Ramazan mahyalarını hazırlardı. Mahyacılıkta ismi geçecek kadar bu işi bilirdi. İyi bir bestekârdı; halen severek dinlenir.

Osmanlı padişahları çok değişik kişiliklere sahipti. I.Bayezid okuyan biridir. I.Sultan Mehmed çok kurnaz, ketum bir hükümdardır. Bu sayede Fetret devrinde kardeşlerini yenmiş ve Osmanlı mülkünü yeniden tespit edebilmiştir. II.Murad şark literatürüne, siyasetnamelere çok meraklıydı. Büyük tercümeler onun zamanında yapılmıştır.
Fatih Sultan Mehmed , zamanını aydınlatan, herkesi hayret ve gıpta içinde bırakan bir hükümdardı. Bu genç mareşalin Yunanca, İtalyanca, Farsça ve Arapça bilgisi bazen abartılsa da esasta sağlam olduğu, kendisinin tarih konusunda çok derin bilgisi olduğu, yerli ve yabancı raporlardan da çok iyi anlaşılmaktadır. Giacomo de Languschi gibi bir Venedikli, Kritovulos gibi Bizans'tan kalma tarihçiler bunu belirtmektedir.

Bunun dışında birçok dil bilen padişah vardı. Yavuz Selim'in kardeşi Şehzade Ahmed Arapça bir siyasetname yazacak kadar siyaset ve Arapça bilgi sahibiydi.
Yavuz Sultan Selim , Fars dilini ve şiirini çok iyi bilirdi. Kanuni Sultan Süleyman 'ın okuma kapasitesi son derece yüksekti ve şiirden iyi anlardı.


( Osmanlıyı Yeniden Keşfetmek/İlber Ortaylı)

ECDADIMIZLA GURUR DUYUYORUZ MUTLAKA HATALARDA OLMUŞTUR AMA TARİHİMİZE SAHİP ÇIKMALIYIZ HANGİ MİLLET TARİHİNE GEÇMİŞİNE SÖZ SÖYLEYİP KÖTÜLÜYOR.

eyvallah.