Arkadaşlar bu konuyu başka bir sosyal medyada yapmıştık ben başlatmıştım 138 katılım gelmişti 138 farklı insan birbirini tanımayan insanlar aynı cümleyi yaşayarak tamamladı, ve sonunda harika bir düz yazı çıktı, buradada yapalım

Ben olayı başlatıyorum, yazdığımı okuyan kişi o olayı kendisi yaşayıp devamında ne yapmak isterse, ne yazmak isterse onu yazsın, yeni yazıyı yazarken mesajı forum alıntısı yapmadan, kopyala yapıştır ile alalım, maksat göz kirliliği olmasın.


Hafif uçuk pembeye çalıyordu gökyüzü, ince ince yağan kara aldırmadan yürüyordu sahilde sessizce, sanki sessizliğini haykırıyordu dalgalara, acıyordu ruhu, acıyordu bedeni, çaresizce nereye gittiğini bilmeden yürüyordu....

yokmu hayal gücüne güvenen kimse ?

Hafif uçuk pembeye çalıyordu gökyüzü, ince ince yağan kara aldırmadan yürüyordu sahilde sessizce, sanki sessizliğini haykırıyordu dalgalara, acıyordu ruhu, acıyordu bedeni, çaresizce nereye gittiğini bilmeden yürüyordu....
Aklında bir sürü soru işaretinin cevabını arıyordu.Gözlerinden dökülen yaşlar yüreğini kanatıyordu adeta.Bir an durakladı denize hırçın dalgalara baktı.Sert esen rüzgar karşısında gözlerini kapadı ve derin bir nefes aldı...

Hafif uçuk pembeye çalıyordu gökyüzü, ince ince yağan kara aldırmadan yürüyordu sahilde sessizce, sanki sessizliğini haykırıyordu dalgalara, acıyordu ruhu, acıyordu bedeni, çaresizce nereye gittiğini bilmeden yürüyordu....
Aklında bir sürü soru işaretinin cevabını arıyordu.Gözlerinden dökülen yaşlar yüreğini kanatıyordu adeta.Bir an durakladı denize hırçın dalgalara baktı.Sert esen rüzgar karşısında gözlerini kapadı ve derin bir nefes aldı...
Kapşonunu geçirdi başına, üşümüştü besbelli. Çöktü dalgaların ıslattığı kaldırım taşlarının üzerine, Geri dönmeyi istiyordu ama hangi yüzle dönecekti'ki, Kendisi bu ayrılığı istemişti, kendisi " bitirelim " demişti. Oysa ne güzel gidiyordu herşey, çok mutluydu onunla... Her gece yemeğe çıkıyorlardı, hergün bir tane kırmızı gül götürüyordu ona ...

Denizin mavisi sevdiginin gozlerini animsatiyordu adeta.. Yuregi kan aglarken kan kirmizi guller geldi aklina huzunle..
Neden? Diye dusundu birden.. Neden bitirmek istemisti? Kendi kendine ic savas halindeydi.. Sonra dusundu; hersey kirmizi gul kadar guzel ve saf degildi.. Gecip giden gunleri dusundu adim adim ilerlerken..

Hafif uçuk pembeye çalıyordu gökyüzü, ince ince yağan kara aldırmadan yürüyordu sahilde sessizce, sanki sessizliğini haykırıyordu dalgalara, acıyordu ruhu, acıyordu bedeni, çaresizce nereye gittiğini bilmeden yürüyordu....
Aklında bir sürü soru işaretinin cevabını arıyordu.Gözlerinden dökülen yaşlar yüreğini kanatıyordu adeta.Bir an durakladı denize hırçın dalgalara baktı.Sert esen rüzgar karşısında gözlerini kapadı ve derin bir nefes aldı...
Kapşonunu geçirdi başına, üşümüştü besbelli. Çöktü dalgaların ıslattığı kaldırım taşlarının üzerine, Geri dönmeyi istiyordu ama hangi yüzle dönecekti'ki, Kendisi bu ayrılığı istemişti, kendisi " bitirelim " demişti. Oysa ne güzel gidiyordu herşey, çok mutluydu onunla... Her gece yemeğe çıkıyorlardı, hergün bir tane kırmızı gül götürüyordu ona ...
Denizin mavisi sevdiginin gozlerini animsatiyordu adeta.. Yuregi kan aglarken kan kirmizi guller geldi aklina huzunle..
Neden? Diye dusundu birden.. Neden bitirmek istemisti? Kendi kendine ic savas halindeydi.. Sonra dusundu; hersey kirmizi gul kadar guzel ve saf degildi.. Gecip giden gunleri dusundu adim adim ilerlerken..

Birden bir el uzandı omuzuna, " iyimisin " hafif titrek bir bayan sesiydi bu, bir tek kelime bir insanın ruhuna ancak bu kadar derinden dokunabilirdi, arkasını dönüp bakmak istiyordu bu buğulu sesin geldiği yöne, ama o sesin kulaklarından ruhuna kadar inmesini bekledi 5 saniye. Sonra usul usul döndü arkasını, az önce otobüste yan yana oturduğu kızdı o, otobüsteyken bu kadar farkında olmamıştı güzelliğinin, nasıl olabilirdi, kafası o kadar dalgınken.

- iyiyim
dedi. Aslında hiç iyi değildi, ama derdini nasıl anlatabilirdiki ona,
- sadece biraz başım ağrıyor hepsi bu
İnanmadı kız, tekrar sordu
- iyimisin ? ....