Birgün Resûl-i Ekrem (s.a.v.)'in yanında oturuyordum. Oradan bir adam geçti. Hz. Peygamber'in yanında oturanlardan biri," Ey Allah'ın Resûlü! Ben bu zatı gerçekten Allah rızası için seviyorum" dedi. Peygamber efendimiz ona, "Peki kendisini sevdiğini ona söyledin mi?" diye sordu. Adam, "hayır söylemedim" deyince Hz. Peygamber, "Haydi kalk, ona sevdiğini söyle de aranızdaki muhabbet güçlensin" buyurdu. Adam da hemen kalkıp sevdiği kimsenin arkasından yetişti ve ona, "Ben seni Allah için seviyorum" dedi. Oda, "Beni kendisi için sevdiğin Allah da seni sevsin" karşılığını verdi.
Evet, sevdiğimiz kişilere sevgimizi belli edelim.
Ailemizi hepimiz severiz ama onlara sevgi sözcüklerini ne kadar kullanırız?
Özellikle anne babası hayatta olanlar bu eşsiz fırsatı kaçırmasınlar,
onları kaybetmeden önce, ne kadar sevdiklerini söylesinler...
Eşi olanlar arada bir sevgi sözcüğü kullansalar, kırgınlıklar yok olmaz mı?
Çocuğu olanlar onlara sevgi duygusunu aşılasalar daha mutlu bireyler yetişmiş olur, değil mi?
Sevgiyi yaşamak, yaşatmak bizim elimizde...