ÖNEMLİ OLAN VERMEKTİR

Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir kız getirdiler. Tek yaşam şansı; beş yaşındaki kardeşinden acil kan nakli idi. Kücük oğlan aynı hastalıktan kurtulmuş ve kanında o hastalığın mikroplarını yok eden bağışıklık olmuştu. Doktor durumu beş yaşındakı oğlana anlattı ve ablasına kan verip veremiyeceğini sordu.

Küçük coçuk bir an duraksadı. Sonra derin bir nefes aldı ve:
-"Eğer kurtulacaksa veririm kanımı"dedi.
Kan nakli ilerlerken, ablasının gözlerinin içine bakıyor ve gülümsüyordu. Kızın yanaklarına yeniden renk gelmeye baslamıştı. Ama küçük çocuğun yüzüde giderek soluyordu. Gülümsemesi bile yok oldu. Titreyen bir sesle doktora sordu
-"Hemen mi öleceğim?"
Küçük;doktoru yanlış anlamış, ablasına vücudundaki bütün kanı verip öleceğini sanmıştı…
yani ölümü göze almıştı ...


Seyyid KEMERKAYA