Haramlardan sakınmaya takvâ denir; takva dinin temelidir. Harama düşmemek için şüphelilerden sakınmaya da “Verâ” denir. Resûlullah “Dîninizin direği verâdır“ buyurdu. Başka bir hadis-i şerifte, “Hiçbir şey, verâ gibi olamaz” buyurdu. Dînimizin haramlardan sakınmaya böyle önem vermesi, sakınılacak şeylerin daha çok olmasından ve faydasının daha fazla olmasındandır. Çünkü, emirleri yapmakta da, sakınmak bulunmaktadır. Bir emri yapmak, bunu yapmamaktan sakınmak demektir. Faydasının daha çok olması, nefse hiç uymamak olduğu içindir.
Emri yaparken, nefis de lezzet alır. Bir işte, nefse uymak ne kadar az olursa, faydası o kadar daha çok olur. Yâni, Allahü teâlânın rızasına daha çabuk kavuşturur. Çünkü İslâmiyetin emirleri ve yasakları, nefsi kahretmek, yıpratmak içindir. Nefis, Allahü teâlânın düşmanıdır. Hadis-i kudsîde, “Nefsine düşmanlık et! Çünkü, o benim düşmanımdır” buyuruldu.
İmâm-ı Rabbânî hazretleri buyurdu ki: “Haşr sûresinin, yedinci âyet-i kerimesinde meâlen, “Resûlullahın size getirdiklerini alınız. Yasak ettiklerinden sakınınız ve Allahtan korkunuz!” buyuruldu. Allahü teâlânın, yasaklardan kaçınız, dedikten sonra, Allahü teâlâdan korkunuz buyurması, yasaklardan sakınmanın daha mühim olduğunu göstermektedir. Çünkü, Allahü teâlâdan korkmak, yâni (Takvâ), haramlardan sakınmaktır.
Evliyânın büyüklerinden Ebû Abdullah-ı Turuğbâdî takvâ ve verâda kemâl derecesindeydi. Haramlardan ve şüphelilerden şiddetle kaçınır, her sözünün ve her işinin Allahü teâlânın rızâsına uygun olmasına çalışırdı ve buyururdu ki: “Gençliğini, Allahü teâlânın emirlerine ve yasaklarına uymayarak geçiren kimseyi, Allahü teâlâ da ihtiyarladığında zelîl eder.”
Büyük velîlerden İbn-i Hafîf buyurdu ki: “Takvâ, seni Allahü teâlâdan uzaklaştıran her şeyden uzaklaşmandır.”
Evliyâyı kirâmda bâzı sıfatlar ve vasıflar vardır. Meselâ velîlerin hepsi takvâ sâhibiydiler. Dolayısıyla, takva ve vera sahibi olmayan kimse, havada uçsa bile evliya olamaz. Bu halinin istidraç olduğu anlaşılır.
Öncelik haramlardan sakınmadadır!
.
Bunu ilk beğenen sen ol.
