Kitap vermesine gerek yok Allah'a ve resulüne itaat edin diyor yetmez mi kıldığın namaz da bozulmuş ozaman hatta kuran da kelime manasıyla dua edin diyor namaz kılma dua et o zaman Allah namazı koruyacağına garanti vermemiş bence var mı ayet

Rasule itaat için rasulü araştırmak lazım eyvallah, fakat o ayette "Rasulden rivayet edilene uy" demiyor. yani hadisçilerin her dediğini nass kabul etmeye Kuranda cevaz yok. Kuranda salat geniş şekilde kullanılmıştır bir anlamı da namazdır vakitlere bağlı halde.

Belki dua et olamaz mı kimden öğrendin o manayı

sen yanlış anladın beni, ben temel kaynak kurandır diye inanırım ve bunu anlamak için gerekli şeyleri de (peygamber sünneti, gramer, tarih bilgisi, sosyoloji psikoloji gibi ilimler) dışlamam. Kuran farklı farklı manaları ile salat kelimesini geçirir salatın yalnız 2 anlamı da yoktur kuranda "dua ve namaz" dışında destekleme anlamı ile de Kuranda geçer.

Yaw kardeşim namaz figürlerini Allah korudu mu onu söyle ayet var mı nasıl kılıyorsan hadisleri rivayet etmeyen sahabeler olmasa sen Kuran'ı nasıl anlıyacaktın ( arapça mütercim tercümanı anlar gibi diyosan) hadisleri bugünkü manasıyla yorumlayan muhaddislerden olmasa kuran ı nasıl anlıyacaktın nasıl bi kafa bu anlayamıyorum ya Kuran ı tek başına anlardın muhaddis muhhakik müçtehit sensin Allah Kuran'ı neyle korudu rasul ün sözleri davranışları olmasa ne yApıcaktın sen kardeşim sen sAde Kuran'ı anlayışında bile hadis var sen farkında değilsin ...o mealler kimin yorumu o arapçalar kimin işi hadisler olmadan sana varidat geldi herhalde ya mümkün değil sebepler dairesinde hadissiz kuran

ayetlerde geçiyor kıyam, rüku, secde, kıraat. bunların ne olduğunu anlamak için bile sünneti incelemek zaten gereklidir, fakat benim dediğim şeyi hala anlamadın. sünnet kuranın pratiği olduğundan araştırılır, kurana paralel bir hüküm kaynağı olduğundan değil.

11- Beyhâkî, Ebû Dâvûd’dan, o da Ebû Râfî’den şöyle rivayet etmiştir. Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurdular: “Sizden birinizi, koltuğuna yaslanmış olarak, kendisine emrettiğim veya nehyettiğim bir haber geldiğinde; ‘Bunu bilmiyorum. Biz Kur’ân’da bulduğumuza tabi oluruz!’ derken bulmayayım.” (Tirmizî, İlim) İmam Şâfiî de şöyle der: “Bu hadis, onunla (yani herhangi bir meseleyle) ilgili Kur’ân’da bir âyet bulamasalar bile mü’minlerin Rasûlullah (s.a.v)’den gelen emre uymalarını bildirip, buna uymanın zaruri olduğunu ortaya koymaktadır.”

Kara, doğmak da bidat midir sence

"“Söz, söz sahibine göre değerlendirilir” prensibinden hareket eden şeytan aleyhillane için, batıl görüşlerin Allah’a veya peygamberine nisbet edilmesi, ulaşılması gereken çok önemli bir zirvedir. Çünkü böylesi nisbetlerle söz konusu batıl görüş ayet veya hadis niteliğini kazanmakta ve inananlar tarafından akli değil, imani bir kabul görmektedir!.
Bu söylediklerimizi dikkatle okumayan ve Kur'an-ı Kerim'e göre değerlendirmeyen bazı kardeşlerimizin, yüreklerindeki samimi bir peygamber sevgisiyle bizi yadırgadıklarını ve "Sadece Kur'an-ı Kerim'i dikkate alan Mehmed Alagaş, artık mütevatir hadisleri bile kabul etmiyor" dediklerini duyuyoruz.Bizlerin Resulullah(s.a.v.)'in sahih söz ve sünnetine karşı (çok az da olsa) duyarsız olduğumuz anlamına gelen bu söz,bu sözleri söyleyen kardeşlerimizin anlayamayacakları bir derinlikte bizleri üzmektedir.Herkesin kalbindeki peygamber sevgisini ve saygısını elbetteki Rabbimiz bilmektedir. Resulullah(s.a.v.)'i hiçbir müslümandan daha fazla sevdiğimizi iddia edemeyeceğimiz gibi, alemlere rahmet olarak gönderilen Efendimiz (s.a.v.)'i hakkıyle tanıyıp,hakkıyle sevemediğimizi de biliyoruz.Zaten bu seviyesizliğimizi bildiğimiz içindir ki "Bu kirli ve çapaklı gözler onu görmeye layık değildir" düşüncesiyle, bu yaşımıza kadar bir kere bile Resulullah(s.a.v.)'i rüyada görebilmek duasını yapmak bir yana,bu duayı kalbimizden bile geçiremedik.
Ancak mesele Efendimiz (s.a.v.)'in sahih söz ve sünnetine yaklaşım konusuna gelip,bizlerin bu konuda duyarsız olduğumuz ima edildiği zaman,cesedimizin bile kabirde çırpınacağını ve "Heeey,sizler ne diyorsunuz?" diye haykıracağını hissediyoruz.Lütfen biz kardeşlerinizi böyle bir itham ile karşı karşıya getirmeyiniz. Efendimiz (s.a.v.) zamanında yaşasaydık ve bu rahmet peygamberi bizlere gündüz vakti güneş tam tepemizdeyken "Şu an aslında gecedir" deseydi,gözümüzün gördüğü güneşi ve güneşi gören gözümüzü yalanlar,"Mutlaka doğru söylüyorsun Ya Resulullah" diyerek ona olan imanımızı sürdürürdük.Çünkü peygambere iman, Kur'ani bir mükellefiyetimizdir.Ancak bu iman mükellefiyetimiz, Resulullah(s.a.v.)'in söz ve sünnetini bizlere rivayet eden bütün ravileri kuşatmamaktadır.Daha açık bir ifadeyle Rabbimizin İlahi bir kefalet ve gözetimi altında olan Resulullah(s.a.v.)'e iman etmekle yükümleyken;böyle bir İlahi kefalet ve gözetim altında olmayan ravilere iman etmekle yükümlü değiliz.Nefsi ve şeytani müdahelelere açık olan bu rivayetler Resulullah(s.a.v.)'e nisbet edilse bile, bu rivayetlere Kur'an'ın ışığında yaklaşmak,tektik ve tahkik ederek faydalanmak zorundayız.Bizleri tetkik ve tahkike sevkeden bu şüphe,hiç kuşkusuz ki Efendimiz (s.a.v.)'e yönelik bir şüphe olmayacağı gibi,böyle bir şüphenin zerresi bile değildir."
Mehmed Alagaş - BEKLENEN MÜSLÜMANLARA / YARATILIŞ VE İNSANLIK TARİHİ