Ölümlüler, uyanın...
Henüz hayattan kurtulmuş değilsiniz...
Zamanı gelince doymak bilmeden dinleneceksiniz...
Şimdilik size ölüm için izin verilmedi...
Yalnızca, zaman zaman, belirli bir süre için onun bir benzeri verildi...
Çünkü hayat sık sık ara verilmeden korunamaz...
Bu kısa ve geçici uykudan uzun süre yoksun kalınması,
Ölümcül rahatsızlık ve ebedi uyku nedenidir...
Hayat da öyledir...
Onu taşıyabilmek için zaman zaman onu sırtından indirmek;
Biraz soluklanmak ve âdeta bir parçacık ölüm tadında güç toplamak gerekir... (...Giacomo Leopardi)

-”Bu nasıl yapılır” daima yapabileceğine inanan kişilerin kapısını çalar...
-İnandığınız zaman aklınız, o şeyi yapmanın yollarını bulur...
-Kişi kendi düşüncelerinin ürünüdür... Onun için büyük düşünün...
-Sıradan bir insanın öne sürdüğü tüm bahaneler, başarılı insanlar tarafından da ileri sürülebilecekken, sürülmemiştir...
-Zekânızı yönlendiren düşünce, zekâ gücünüzün miktarından daha önemlidir...
-Vazgeçmemek, pes etmemek yapabilmenin yüzde 95’idir...
-Doğuştan varolan kabiliyetlerin miktarını artırmak konusunda çok fazla şey yapamayız, ancak sahip olduğumuz şeyleri kullanma biçimini elbette değiştirebiliriz...
-Beynini gerçekleri saklamak için bir depo olarak kullanacağına, onu düşünmek için kullanmaya çalış...
-Dünyanın bizim üstümüze koyduğu fiyat etiketi, bizim kendimize biçtiğimiz değerle neredeyse aynıdır...
-Zaferin karşılığını almak yerine, onu kazananlarla paylaşarak yatırım yap...
-İsmi doğru telaffuz et ve doğru yaz. Eğer tersi olursa, onun önemsiz birisi olduğuna inandığınızı düşünecektir...
(...David Joseph Schwart)

Gerçek dostluğun ne olduğunu bilirim...
Bildiğim için de dostumu kendime çekmekten çok, kendimi ona veririm...
Ona iyilik etmeyi onun bana iyilik etmesinden daha çok istemekle kalmam; kendine her edeceği iyiliğin bana da iyilik olmasını isterim...
Bana en büyük iyiliği kendine iyilik etmiş olduğu zaman olur...
Bir yere gitmek ona hoş geliyor, yahut bir işine yarıyorsa, uzakta olması bana yanımda olmasından daha tatlı gelir...
Kaldı ki haberleşme imkânı varsa insan ayrı düşmüş de sayılmaz...
Ben vaktiyle dostumdan ayrılmayı yararlı bile buldum...
Birbirimizden uzaklaşmakla hayatımızı daha fazla doldurmuş, imkânlarımızı genişletmiş oluyorduk...
Başka başka yerlerde, o benim için yaşıyor, keşfediyordu ben de onun için hayatın tadını bir aradaymışız gibi çıkarıyorduk...
Hatta bir aradayken birimizden biri işsiz kalıyordu...
O kadar kaynaşmıştık ki ayrı ayrı yerlerde olmakla aramızdaki gönül birliği bir kat daha zenginleşiyordu...
...Montaigne

Cevap Olarak Yazmasaydın iyi olurdu . Güzel Konu Teşekkür ederim