Ve bir gün ölüm gelip dikiliverir karşımıza. Şaşırır ve endişeyle sorarız:


“Neden haber vermedin ki!”


Sadi, Gülistan’ında anlatır. Bir adam yıkılan evinin karşısına geçmiş bir


yandan ağlıyor, diğer yandan da, “Ah evim! Çökmeden evvel bana


haber verseydin de ben de bir tedbir alsaydım.” diye dövünüyormuş.


Birden o harabeden bir ses yükselmiş: “Be adam!.. Ben yıllardır sana,


çatlayan duvarlarım ve dökülen sıvalarımla çöküşümü haber


veriyordum. Fakat sen her seferinde elinde bir avuç çamurla geliyor


ve o çatlakları örterek verdiğim haberi adeta ağzıma tıkıyordun.”


Bizim hayat apartmanımız da süratle tahrip olmakta ve binamızdan


her gecen gün bir taş daha düşmektedir.


Ve çok insaflıdır ölüm… Gelmeden önce nice elçiler gönderir de, biz


bir türlü dönüp bakmayız o elçilerin bembeyaz ikazlarına.


Kaç keşif kolu yollamaktadır ölüm hayat topraklarımıza; lakin biz


“Hastalıktır, geçer” diyerek ehemmiyet vermeyiz. Gün be gün tükenip


gittiğimizi görmeyiz. Ömür, bitmeyecek bir hazine gibi görünür


gözümüze; her şeyin bir sona mahkum olduğuna inanmak istemeyiz.


Zannederiz ki ancak böyle mutlu olunabilir ve saadet denilen Anka


kuşu böyle bir vehmin semasında kanat çırpabilir.


Aldanırız; ama kabul edemeyiz bunu bir türlü...


Ve bir gün ölüm gelip dikiliverir karşımıza.


Şaşırır ve endişeyle sorarız:


“Neden haber vermedin ki!”

Ölümün geleceğini bile bile gelmeycekmiş gibi yaşamak ne büyük aptallık değil mi ? Ölüm sürekli kendini bize hatırlatıyor her an gelebilirim diye haber veriyor. Kim ölmemişki , her gelen gitmedimi ki ?? güzeldi..teşekkürler

Rica ederim
Cok dogru Ölümün nerde ne zaman gelice belli degil ama bi gün Mutlaka gelicek bizi bulacak!!!!!!!!
Allah im bizlere bu Düyadan Imanla gitmeyi nasip etsin insallahhhh Imanla son nefesimizi vermeyi nasip etsin!!!!!!!!!!!!!!!

İnşaallah..Amin

Aminnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ölüm mü
Ya Allah

evet okumuştum güzel bir yazı...tşkLer

eskiler derki bir saniye sonra ölecekmiş gibi yaşamalı

gelse artık dıyorum...