Ölüm;bize çok yakın olmasına rağmen yanı başımızda hissedemememiz ne acı! Dilimizle ikrar ediyor: “Ben elbette öleceğimbenden önce milyarlarca insan gel de ve geçti.”diyoruz. Fakat buna bir de yürekten inanabilirsek hayatımızda bir çok değişiklik ve yenilik olacaktır. Ölümden amellerimizi düşünerek korkmalıyız. Fakat bu ölüm Allah yolunda gayret gösterirken olacaksamanevi şehadeti de düşünmeliyiz.

Yazın güneş altında kışın soğukluğunu hissedebiliyoruz da neden ölümü hissedemiyoruz? Belki kışın soğukluğunu bizzat yaşadığımızdandır. Fakat şu bir gerçek ki; bizler doğdukyaşıyoruz ve öleceğiz. Ölümü yaşamadık fakat kulağımızgözümüz şahittir ki;şu güne kadar bizim gibi yaşayan insanların ölüm haberini duyduk. Peki ölümü ille de yakınımızda hissedebilmemiz için ölüm meleğinin bize görünmesi mi lazım? Zaten o her zaman yanı başımızda olduğu için yakınlığını anlayacağız.Önemli olan onu yaşamadanölüm meleğinin simasını görmedensesini işitmeden anlamamızdır.

Ölümü hakkıyla anlayabilmekkişiyi mal mülk sevdasından uzaklaştırır. Dünyanın bir misafirhane olduğunu bildirir.Nasıl ki;misafir olduğumuz bir evde huzursuz oluyor ve kendi evimizde olduğu gibi rahat davranamıyorsakdünyada da buna benzer durumda olmalıyız. Sonunda ebedi kalacağımız yer olan ahiret alemine gideceğiz. Bu gidişte dünya konumumuz önemli değil.

Şöyle düşünelim:Malatya’dan İstanbul’a trenle gitmekte olan iki şahıs var. Bunlardan birincisi çalışmalarının karşılığı olan ödülünü almayadiğeri ise;mahkeme edilip layık olduğu cezayı görmeye gidiyor. Birincisi mutludiğeri mutsuz olacaktır. Mutlu olan üçüncü mevkide de gitsehatta yer bulamayıp arada da yatsa bunun pek bir önemi olmaz. Çünkü bu yolculuğun sonunda kendisini büyük bir saadet beklemektedir.

Diğeri iseen lüks mevkide de gitse ve her ihtiyacı yerine getirilse dahimutlu olamaz. Çünkübu yolculuğun sonunda kendisiniçarptırılacağı ceza beklemektedir. Dünyevi tutkularımızkoltukşan ve şöhret gibi arzularımız trendeki mevki farklılıklarından başka bir şey değildir.

Şimdi kafalarımızı avuçlarımızın arasına alarak uzun uzun düşünelim: Bu fani dünyada ihtiyaçlarımızı temin etmek için durmaksızın çalışıyorebedi alemin ihtiyaçlarını da göz ardı edipoturup yatıyorsakahiret yurdunda halimiz nice olur?

Ekmek parasını kazanmak için çalışmayanlar bile bir yolunu bulup geçimlerini temin ederler. En azından cami avlusunda mendil açarak kazanırlar. Fakat ebedi alem olan ahireti için çalışmayanlara böyle bir seçenek yoktur. Ahirette dilencilikyalvarmayakarma işe yaramaz ve boştur. Çünkü orada ilahi adalet tecelli edecektir.

Allah-u Taala insanları kendisine ibadet etsinler diye yaratmıştır.[1] İbadet edilmesi gereken yer olarak da dünyayı tayin etmiştir. Her insan dünyadaki imtihandan geçtikten sonra ahiretteki mevkisini belirlemektedir.

Aslında ölüm ürkütücü olmasına rağmen kimileri için güzeldir. N. Fazıl şöyle diyor:”Ölüm! Budur perde arkası haber.

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber.”

Allah’u Taalanın habibimsevgilim dediği alemlerin Efendisi Rasulullah da (SAM) ahiret yurduna göç etti. “Hiç şüphe yok ki sen de öleceksinonlar da ölecekler.”[2] İlahi hitabına oda mazhardı.

Şayet ölüm gözlerimizin gördüğü gibi sadece mezara girmekten ibaret olsa idiAllah_u Taala Peygamber Efendimize ölümü layık görür müydü?

Peygamber Efendimiz şöyle buyuruyor:”Kabir ya cennet bahçelerinden bir bahçe veya cehennem çukurlarından bir çukurdur.” Neden biz de kabrimizin cennet bahçelerinden bir bahçe olması için çalışmayalım?

Şair şöyle der:”Ana rahminden geldik pazara.

Bir kefen aldık döndük mezara.”

Her şeyi maddede arayan bir insan bunun farkında olamaz. Ve habire servetine servet katmak ister. Götüreceği tek şeyin kefen olduğunu idrak edemez.

Biraz düşünüldüğündeAllah-u Taala bizleri mal mülk biriktirip bir kefenle ebedi aleme gitmek için mibu kadar bir şey için mi bizleri yarattı ve bu dünyaya gönderdi?

“ Gel nazar kıl mezarımın taşına.

Akil isen aklını al başına.

Bir dem ben de sefa sürdüm cihanda.

Akibet bak taş diktiler başıma...”

bu dünya için son ahiret için başlangıç. paylaşım için sağolasın tren örneği çok manalıymış

artık demır alma gunu gelmısse zamandan
mechule gıden bır gemı kalkar bu lımandan...

eyvallah..paylasım ıcın sagolasın....

Aslında ölüm ürkütücü olmasına rağmen kimileri için güzeldir. N. Fazıl şöyle diyor:”Ölüm! Budur perde arkası haber.

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber.”

hep deriz ya dünya ahiretin tarlasıdır bu dünyada tarlayı iyi ekmeliyiz

ÖLÜM SON DEĞİLDİR
SADECE BU DÜNYA İÇİN SONDUR.
ÖLÜME SON DEMEK ALLAH (C.C.) İSYANDIR İNANMAMAKTIR.
ÇÜNKÜ ALLAH (C.C.) İNANMAK AHİRET GÜNÜNE İNANMAKTIR. CENNETE CEHENNEME İNANMAKTIR.
ÖLÜMDEN SONRA DİRİLİŞE İNANMAKTIR.
ÖLÜM ÖBÜR TARAF İÇİN BİR BAŞLANGIÇTIR

ölüm bir virgül virgülden sonrası için hazırlıklı oluruz inşallah..

sağol paylaşım için

ölüm yoktur...sadece sonsuzluk vardır..tabi bu dünya için degil..genel dünya yanı her ıkı dunya..sadece bilet gişesinden geçiş gibi düşünmek lazım ilerisi ahiret gerıisi dünya...sonuc sonsuzluk sadece sonsuzluk...ikiye ayrılıyor iyi sonsuzluk kötü sonsuzluk hangısını tercıh edersek artık...

tesekkurler

SONSUZLUK AKLIM ALMIYO Bİ LEY NASIL SONSUZ OLABİLİR

ŞEY DEMEK İSTEDİM L VE Ş YAN YANA OLDUUU ÜÇÜN ELİM SÜRŞTÜ