Aşk insanın içini ve ciğerini yakan bir ateştir. Aklı şaşkın kılar, yanıltır, gözü kör eder. İşitme duygusunu giderir, büyük korkuları insana küçük gösterir. Bütün himmeti sevgi üzerine toplar, sevgilisini kıskandığı için onun hakkında kötü zan besler. Bu hal ziyadeleşir, düzeni bozulur, şaşkın olur, nihayet unutkan olur ve ölümü hoş görür. Bazan âşık aşkta fani olur. O zaman âşık aşk haline gelir, sonra aşk maşukta fani olur.
Necmüddin Kübra, Tasavvufi Hayat, sf. 120-121
(Çev. Mustafa Kara, 1980)
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
O zaman âşık aşk haline gelir
O zaman âşık aşk haline gelir
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi