Diyor ki; Bazi muslumanlarin hali hayret verici!! Su gunlerde musluman Rabbine cok dualar ediyor, ayakta secdede ve; "Allahim sen Afuv'sun, affetmeyi seversin beni de affet" diyor surekli.. Fakat:
O insanlari affetmiyor!
O en yakinlarini dahi affetmiyor!
O akrabalarini affetmiyor!
O musluman kardeslerini affetmiyor!
Peki o boyleyken, hic kimseyi affetmezken, Allah'dan af istemeye utanmiyor mu?!!
Affet ey Allah'in kulu affet! Ki Allah da seni affetsin!
Allahu teala buyurdu:
"..Onlar affetsinler, vazgeçip iyi muamelede bulunsunlar. Allah’ın sizi bağışlamasını arzu etmez misiniz? Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir." Nur 22

ayşe reşad

Telefonuma gelen son mesaj

Hz. Peygamber’in hayatının affetmenin misalleriyle dolu olduğunu vurguluyor ve “Mesela Mekke’yi fethederken kendisini yurdundan çıkartan insanların hiçbirinden hak talebinde bulunmadı. Taif’e gittiğinde kendisini taşlayanlara ‘hidayet’ duası yaptı. ‘İman ve İslâm geçmiş günahları siler’ ilkesiyle İslâm’a yaklaşan herkesi bağışladı ve geçmişi unuttu. Bize de affetmeyi öğretti.” diyor.
“Affetmek İslâm’da Allah ve insan ilişkisinin temel ilkesidir. İnsan günahkârdır ve eksiktir

Birde işin hakkını helal et kısmı var işte o biraz zor oluyor

İnsan hata yapmaya meyilli yaratıldığından kendisinin de günün birinde affedilmesi gereken hatalar yapması muhtemel.

Bu hataların bazıları yaratanına karşı da olabilir.

İnsan Rabb’ine karşı bile hatalar yapabiliyor ve ihlâslı bir tevbe ile bağışlanacağına dair onlarca ayetle müjdeleniyorsa, başkalarının yaptığı hatalara karşı müsamahalı olması gerekmiyor mu?