..O(a.s) Ne iyi bir Kuldur..
Bir peygamberin hastalanması elbette mümkündür. Fakat bir peygamberin gerek ahlak gerekse sıhhat yönüyle insanların nefret edecekleri bir hale düşmesi imkânsızdır.
Peygamberler diyarı Urfa, her ne kadar Halilürrahman Hz. İbrahim ile anılsa da sokaklarında buram buram Hz. Eyyub’u da soluyoruz. Şifalı suyun önündeki sırada sıcak ve zamanın sabrına uzanır buluyoruz kendimizi. Sonrasında sabır makamında önce aşağıya doğru iniyoruz basamak basamak. Sonra ışık hüzmeleri çarpıyor retinamıza. Hz. Eyyub’un kısa hikâyesi kulaklarımıza değip geçerken kendi kuyumuza dalıyoruz sessizce. Dalan bakışlardan ve sessiz duruşlardan belli. Bir sabır dilimi mi acaba an’ların tamamı yahut hikmet yumağı mı? Belki de hepsi.
“Ey Muhammed! Kulumuz Eyyûb’u hatırla! Hani bir zaman o, Rabb’ine, ‘Gerçekten şeytan bana meşakkat ve ıstırap dokundurdu!’ diye nida etmişti, ona, ‘Ayağını yere vur! İşte sana, yıkanılacak ve içilecek soğuk bir su!’ dedik. Nezdimizden bir rahmet ve akıl sahiplerine bir öğüt olmak üzere biz, ona aile fertlerini ve önceki mal mülkünü bahşettik, bir o kadar da artırdık.” Dedesi Hz. İshak, annesi ise Hz. Lut’un kızı, babası Hz. Yakub’un kardeşi Iys, hanımı ise bir rivayete göre Hz. Yakub’un kızı Rahme olan Hz. Eyyub kutlu bir sülalenin ferdi. Şam civarında yaşayan Hz. Eyyub (as), kaynaklarda anlatıldığına göre hayli zengindi. Topraklar, bağlar, bahçeler ve kalabalık sürüler sahibiydi. Gayet sağlıklı olup çok sayıda çocuğu vardı. Hayatının bolluk ve sağlık içinde geçirdiği yıllarında, varlıklı ve sağlıklı bir kulun yapabileceği en güzel kulluk şeklini göstermişti. Allah’ın verdiği nimetlere şükreden ve muhtaçlara yardımcı olan bir kuldu. Dünya malı hiçbir şekilde onu tuzağına düşüremedi. Allahû Teala, onu kendisine bol bol verdiği bu nimetlerle çocuklarının çokluğu ve bedeninin sıhhatiyle imtihan etti. Onun malını mülkünü ve çocuklarını elinden aldı. Bütün mal varlığını ve ailesini kaybeden Hz. Eyyûb (as), aynı zamanda ağır bir hastalığa yakalandı. Fakat o, hasta ve muhtaç sâlih kullara örnek olabilecek bir kulluk sergiledi. Başına gelen sıkıntılara karşı Sabr-ı Cemil göstererek Allah’a hamdine ve ibâdetine devam etti. Asla şikâyet etmedi. Tevekkülle Allah’tan gelen her şeye razı olduğunu her haliyle göstermeye çalıştı. Ferah içinde olduğu zamanlardaki gibi, hastalık ve sıkıntılı hallerinde nasıl olunması gerektiği hususunda güzel bir örnek oldu. Hatta, Allahu Teâlâ onu “sabırlı, güzel bir kul olarak tanıtılma” ile yâd etti. Sâliha bir hatun olan hanımı da, bollukta ve darlıkta hep onun yanında bulundu. Nimetlere şükretmesini bilen bu bahtiyar kadın, sıkıntı ve ağır hastalık günlerinde, kocasını terk etmedi, onu yalnız bırakmamak için elinden geleni yaptı ve her türlü hizmetini yürütmeye çalıştı.
Kur’ân-ı Kerim’de Hz. Eyyûb’un (as) isminin zikredildiği Enbiya Sûresi’nde Cenab-ı Hak, bazı peygamberlerine verdiği imkânlar ve onlara yaptığı yardımlardan bahsederken, Hz. Eyyûb’un yakalanmış olduğu hastalıktan kurtulmak için yaptığı duaya da işaret etmiş ve onun bu duasını kabul ettiğini, ona şifa ile birlikte yeniden evlât ve bol miktarda mal verdiğini açıklamıştır. Ayrıca onun bu durumunu, musibetlere mâruz kalan mü’minlerin, bu belâların giderilmesini Allah’tan istemeleri ve ihlâsla O’na sığınmaları hususunda örnek göstermiştir: “Eyyûb’u da hatırla! O, bir zaman Rabb’ine, ‘Doğrusu ben bir hastalığa yakalandım. Sen,merhametlilerin en merhametlisisin, bana merhamet et!’ diye duâ etmişti. Bunun üzerine duasını kabul ettik ve onu yakalandığı dertten kurtardık.”
..alıntı..
...Öyle garip bir dünya...
...Olmaz dediğin ne varsa olur...
...Düşmem der düşersin...
...Şaşmam der şaşarsın...
...En garibi de budur ya;...
...Öldüm der durur yine de Yaşarsın...
Bunu ilk beğenen sen ol.
Son Düzenleme: 18-12-2013, Saat:11:14 AM, Düzenleyen: Nazenin..
![[Resim: sems-i-tebrizi-sozleri-ii.jpg]](http://4.bp.blogspot.com/-xGAoZcgkZ7A/UbuBlKhTrxI/AAAAAAAABSI/MhYEJHQBGl4/s1600/sems-i-tebrizi-sozleri-ii.jpg)