İlk okuldan lise 2 ye kadar hep sevilme, sevme arzusuyla yanıp tutuşurdum.
Takii onunla tanışana kadar. Hep nasip derdim sabrederdim.. Sabrın sonu selamettir derler öyleymişte ben bilmezdim. 2 sene sevdim sevildim, üzdüm üzüldüm, kırdım kırıldım.
Hep inişlerle çıkışlarla geçti göz açıp kapayıncaya kadar zaman.
Ve gördümki 2 sene geçti, zaman bana dediki ''sen, sevdiren sayesinde sevdin sevildin''
imtihanım buraya kadardı ve sevgi bitti...
Hiç bitmeyecek gibi gelirdi önceden.
Her dua'da ''RABBİM sen bizi ayırma'' derdim.
Dua'm kabul olmadı sanırdım...
Olmuş hemde en güzeliyle olmuş. Bitiş değil başlangıçmış Asıl sevgi ALLAH'AYMIŞ...
VE SONUNDA ANLADIM Kİ ASIL SIR KULU SEVİP ALLAH'I BULMAKMIŞ...
MUHAMMED'(S.A.V) E KAVUŞMAKMIŞ...
GERİSİ YALANMIŞ...