Selmanı Farisi (r.a), gece karanlığı bastığı zaman, namaz kılmaya başlardı.
Namazdan yorulunca dili ile Allah'ı zikretmeye yönelirdi.
Dili zikirden yorulduğu zaman da Yüce Allah'ın varlığına, birliğine delalet eden ayetleri, Onun büyüklüğünü düşünmeye başlardı.
bundan sonra nefsine şöyle derdi:
-dinledin artık,namaza kalk.
bir süre namaz kıldıktan sonra, diline şöyle derdi:
-dinlendin artık,Allah'ı zikretmeye başla.
Bütün gece bu şekilde ibadet ederdi.