“Kul güzel bir amel işler ve: ‘Yâ Rabbi, sen fazlınla beni bu amele muvaffak kıldın, bana yardım ettin, bana bu ameli işlemeyi kolaylaştırdın” derse Allâhü Teâlâ o kimseden razı olur ve: “Ey kulum, ameli sen işledin, bana itâat ettin, bana yaklaştın” buyurur.
Eğer o kimse bu ameli kendinden bilir ve: “Bu ameli ben işledim, Allâhü Teâlâ'ya itâat ettim, ona yaklaştım” derse, Allâhü Teâlâ ona itibar etmez ve:
“Seni bu amele ben muvaffak kıldım, sana yardım ettim, ameli sana kolaylaştırdım” buyurur.
[Şerhu Celâlüddin Kerekî ale’l-Hıkem]
*