Minibüseyim .. Sol yanımda oturan bir adam telefonda konuşuyor..
" yeter artık çekemiyorum, gelsinler! Yine gelsinler! Hep onlar gelsinler ! Kapat telefonu konuşmak istemiyorum zaten arayanlar var şu anda ( atıyor) seninle konuşamayacağım" Öfkeyle telefonu kapattı ve minibüsün camından dışarı bakarak sesli sesli konuşmaya, inlemeye başladı.. Tahminen 30 yaşlarında. Yolcuların meraklı bakışları arasında arkadaş kendi kendine konuşmaya devam ediyor; " Lanet olsun senin sülâlene , güya Karadeniz' lisiniz!Ben de Karadenizli'yim ama sizin kadar rahatını görmedim! Sabah akşam yediniz doymadınız sakat ayağımla size ekmek taşıyorum.."
O da ne adam zır zır ağlamaya başlamasın mı! "Ben annemin yanına gidiyorum bir daha beni bulamayacaksınız!"
Neye uğradığımı şaşırdım! Duyduklarım ve adamın perişan hali .. İneceğim durağı da geçtim! Dayanamadım!
" Abi herşeyi duydum duymasına, hatta haklısın belki de " dememe kalmadan..
" Abla ben annemin yanına gitmek istiyorum, çok yalnızım " dedi yine , yolcular gülmeye başladı ben kendimi zor tutuyorum!
"Az evvel Karadeniz li olduğunu söyledin, Karadeniz insanı cömerttir, paylaşmayı sever neden bu kadar dert ediyorsun Yüce Allah sana verdiği rızkı doyurduğun insanların sayısınca verir! Bundan şüphe mi duyuyorsun?" dedim..
Ağlıyor "...ahh anam vahh anam"
Bir erkeğe yakışmaz dedim, ne demek anamın yanına gideceğim!
" Abla benim annem bir hafta önce öldü!"
Yolcular sessiz...
_____________
Ve ben müsait bi'yerde inmek istiyorum..
ALINTI
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Müsait bi'yerde
Müsait bi'yerde
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi