ya bu duruş...
Vaktin tesellileriyle çarpıyor kelimeler buralara ...
Sahipsiz kanatlarıyla bir Yardan ,bir uçuruma
Sıradan bir tekrar tüm kıymet biçimi anlatımlar....
Can sıkıntısından düşmüş kelimeler ,
bu gösteride ayrıcalıklı seyirci...
Güvenden yokuşlar önünde yorgun vicdanlar
bir sonrası zalim dünya ...anlam çıkmaz burdan...
Hazır ihtiyaçlardan tezahür anlatımla dönüyor yaşamlar
bu çizgi daha uzun , unutuyor gibiyim
davetiye çok önceden ,yol burda bitmez ..
Yan yana yaşadık bu ağrıları
bir yanı ya ben, ya sen..
Başının çaresine bakan kendimizle sustuk ya ,
Samimiyetsiz duvarlar ördük ustaca ,çamur kimde ki,
El kimin?
Ölçtük biçtik tüm menfeatleri, bol beden bir kalıp herkese göre bizden
makas senin miydi ?
Kendimizle uzlaşacak kelimeler bulduk her zaman
bazen çok aralık bıraktık kapıları , gönüllerdeki kederlerlere kapalı
Anahtar kim de ?
Parça parça örgütledik huzursuz zamanları,,
heveslerimizle sözleşti zaman ..
Yaklaşık bir şikayetle söyledik yaşama karşı çıkışlarımızı
bu durak kalabalık ,sıraya geçelim.
Son Karşılık
Mühleti söze dar edenler gözüyle de
Her şey emanet ,
Son emanet
kalben