Farkına varsaydın sarmalayacakmıydın acaba sürüklenen yüreğimi yoksa ikinci bir darbe vurmak için canmı atacaktın.......(?)Ben karanlıklar içindeyim,ama bilmiyorsun,kabuslar hakim hayatıma bilmiyorsun.Ne ses var sende nede bir haber.Özlemin nasıl kasıp kavuruyor,tüketiyor görmüyorsun.Merak ediyorum sende arada sıradada olsa hatırlıyormusun yoksa ÇOKTAN SİLİNDİMİ herşey .......Bilmek istemiyorum esasen,çünkü çünkü.....sevdiğim(yeniden)ümit kapılarını aralamak ve yeniden bir kaybedişin sonucunda yüzüme kapanacak kapılar biliyorum...Kaldıramam bunu!Ama senin için genede kötü düşünemiyorum.
KAHRETSİN Belki koca bir aptalım ama yapamıyorum....işte!Her seferinde gene ...gene ve gene YENİLİYORUM sana.(nasıl)bir zehirsin sen ....İçime aktıkça öldürmüyor hergeçen dakika(özlemini artırıyor.....)ama kavuşamamak herseferinde dahada fazla kanatıyor şu zavallı yüreğimi..........
Aptallığımdan yada sana olan zafımdan bilemicem;ama hep şöyle sölüyor dilim ve acıyan yüreğim!.Mutlu mutlu hatta çok mutlu ol.Kendi acıma kendi gözyaşıma dayanırımda ..senin tek damla GÖZYAŞINA ölürüm dayanamam.....yaradana emanet ol her zaman ve güzel gözlerine yaşlar hiçbir zaman değimesin....