"Irkçılığa (asabiyyeye) çağıran Bizden değildir; ırkçılık için savaşan Bizden değildir; ırkçılık üzere, asabiyye uğruna ölen Bizden değildir." (Müslim, İmâre 53, 57, hadis no: 1850; Ebû Dâvud, Edeb 121; İbn Mâce, Fiten 7, hadis no: 3948; Nesâî, Tahrim 27, 28)

"Asabiyet (kavmiyetçilik) dâvâsına kalkan, onu yaymaya çalışan, bu dâvâ yolunda mücâdeleye girişen Bizden değildir." (Ebû Dâvud, Edeb 112)

"Kim kâfir olan dokuz atasını onlarla izzet ve şeref kazanmak düşüncesiyle sayarsa, cehennemde onların onuncusu olur." (Ahmed bin Hanbel, 5/128)

"Bir kısım insanlar vardır ki, cehennem kömüründen başka bir şey olmayan adamlarla iftihar ederler, övünürler. İşte bunlar ya bu övünmeden vazgeçerler, ya da Allah nezdinde, pisliği burunlarıyla yuvarlayan pislik böceklerinden daha değersiz olurlar." (Ahmed bin Hanbel, 2/524; Ebû Dâvud, Edeb 111)

"Kim hevâsına uyarak bâtıl yolda cenkeder, kavmiyetçiliğe (asabiyet) çağrıda bulunur veya kavmiyetçiliğin sevkiyle öfke ve tehevvüre kapılırsa, câhiliyye ölümü üzere (kâfir olarak) ölür." (İbn Mâce, Fiten 7)

Not: Buradaki kavmiyetçilik ifadesi hem milliyetçiliği hemde ırkçılığı da kapsamaktadır.Ve İslamda milliyetçilik ve ırkçılık kesin bir şekilde yasaklanmış ve lanetlenmiştir.

Allah razı olsun, islam milleti bilincini taşıyabilmemiz ve anlatabilmemiz lazım.

Allah sendende razı olsun kardeş.Bu sahih hadisleri elimizden geldiğince yaymalı ve anlatmalıyız çünkü günümüzde en yaygın hastalıklardan biridir kavmiyetçilik

insan fıtratı kavmiyetçiliği yok sayar, fakat fıtrattan kopuş insanlığı batıl fikirlerin pençesine düşürüyor. Allahın yaratması sebebiyle Allahın ayetleri gözü ile bakılması gereken dil, kültür, milliyet vs. şeyler bir dayatma haline getiriliyor ve kitleler bunun peşinden koşuyor. mazlum kalmış kavimlerin kendi milli kültürlerini meşru ölçüde yaşaması hakkı onlara tanınmıyor bile, elbette biz tüm bu garip uygulamalara karşı durmalı ve elimizle dilimizle kalbimizle mücadele etmeliyiz.

milliyetçilik denilince bazı şeylerin arasını da ayırmak lazım;

Şöyle ki bir kimse kendi kültürünün bir ögesini çok sever ve bu Allahın şeriatına ters değilse o zaman bunu şöven bir kafayla değil de özgürlük mantığıyla savunmak yanlış olmaz; fakat işi inkar ve despotluk boyutuna getirip Allahın yasak etmediğini kendi yasaklayan zihniyet en yakınımızdan KÜRT PROBLEMİ diye yeni bir şey üretmiştir. osmanlı döneminde bu tip sorunlar yok iken cumhuriyetle birlikte başlamış ve günümüze kadar da artarak gelmiş. müslüman kitlenin bu soruna hassas olmayışı beni rahatsız ediyor bir Türk olarak.

Kanıtlar ortada zaten lakin

namazın,zekatın,örtünemnin daha çok şeyin kanıtı kuranla sabitken millet olarak bunlara bile uymuyoruz

namaz kılmayan biri zaten haydi haydi milliyetçilik yapar,kendini üstün görür

aslında 2 dakika şeytanla değil de vicdanıyla başbaşa kalsa anlayacak elinde olmayan,kendi iradesi dışında gelişen şeylerle övünmenin mantıksızlığını,nefsani bişey olduğunu

bunlara çokça rastlıyoruz.
bazıları cemaat, bazıları ırk, bazıları makam ayrımı yapıyorlar.

bir insan hangi milletten olduğunu söyleyebilir,o dilde konuşabilir ve kendi kültür öğelerini sevebilir.Fakat İslamın yasakladığı şey bu saydığım şeylerle kendini başkasından üstün görmek ve bunlarla kibirlenerek övünmektir.Heleki Müslüman olmayan ataları varsa ve onlarla övünüyorsalar çok kötü bir durum.Kardeşliğimizi İslam kardeşliği temeli üzerine kurmalıyız.Irk veya vatandaşlık temeli üzerine değil.Olayın özeti bu.