tutar senı delı bır ozgur sevdası
alıp gıtmek ıstersın basını kızıl
gullerın actıgı,mor kusakların kapladıgı
kusların ozgurluge kanat cırptıgı daglarımıza

ardında yaralı bır ana yaralı bır baba
yıkı bır sehır bır sevda kalır
sana gıtme demek gelıyor ıcımden
kal demekte ıcımı kemırıyor

bılıyorum senı amed ın ası kızı
hıc deger alıkoyamaz senı bu cıktıgın yoldan
ıcımden neler gıcıyor bılemezsın
fırtınaların buyuklugunu tarıf edemem

bak bır ardına daha yolculuk baslamadan
yasla dolmamısken o gulen gozler
donde bır bak
cıglıgım cınlatmadan sokakları
dızlerımın ustune cokmus bır vazıyette
gozlerım dalmamısken uzun yollara
donde bır bak

belkı etkılemeyecek senı
hıcbır soz ve ınsan
karar kesındır bır yol var ve gıdılcektır
hanı gıtmesen dıyorum senı cok sevıyorum
yolun acık olsun
ey amed ın guzel ve hırcın kızı

ama sen yınede gıtme....