"Sokak sokak diyen bazı tipleri de görüyoruz. Çin malı entelektüeller var, bir tanesi daha Küçük Beyoğlu'na inmemiş, Ömer Hayyam'a gitmemiş, bu adamlar sokak diyor. Babalarından kalan parayla anarşist olmuş bu lavuklar. Ev kirası yok, geçim derdi yok, sokaktayız falan... Asmalımescit'in aşağısına inmemişsin daha, neyin sokağı abi? Bunlar Cihangir'de sokakta içince ilerici, çağdaş, demokrat falan oluyorlar, varoşlarda sokakta içenler berduş oluyor. Böyle çirkin bir ikiyüzlülük var, her şeyleri sahte. Sokaktaki insanı bir gün olsun anlamaya çalışmamış ama lafa geldi mi sokakları sahipleniyor."".........." Sokak üşümeyi de ifade ediyor, ısınmayı da ifade ediyor, sevmeyi de sevilmemeyi de ifade ediyor. Şimdi 'street art' denilen bir şey çıktı, kalıba dökülmüş şeyleri çiziyorlar. Benim için sokak sanatı da Bergen'in veya Müslüm Gürses'in bir parçasının ismini yazmak ya da en ufağından duvara 'Düş de gör' yazmak. Benim için sokaktaki sanat da bu." ..............."Belli bir sınıfın, parasal olarak zengin sınıfın bizim doğduğumuz mahallelerde bize taktığı addı aslında arabesk. Ne kadar arabesk yaşıyorsunuz derlerdi. Şimdi olduğu gibi o zamanlar da İngilizce sözlü şarkılar dinlemek modaydı, bu yolla medeni olunuyordu. Yıllarca arabesk çalan sokakları aşağıladılar, şimdi 'tribute' adı altında, yani saygı anlamında, entelcesi tribute ya onun, ellerinde koca koca davetiye listeleriyle aşırı lüks mekânlarda rahmetli Müslüm Gürses adına geceler düzenliyorlar. E hani varoştu lan bu adamlar? Hani kötüydü bu arabesk müzik? Ne oldu da birden entel mekânlarınıza sokmaya başladınız bu müziği? Kenar mahallede yaşıyorsan doğar doğmaz Müslüm dinlemeye başlarsın. Ya baban dinler, ya kahvede biri açmıştır, ya minibüste çalar. Sokağın marşıdır Müslüm Gürses. Sokaktaki insanın elinden onu da almaya çalışıyorlar ama alamıyorlar. Çünkü onlar gerçek değil, vitrin mankeni gibi üstüne hangi elbiseyi giydirirsen o olurlar."

y.çevik

"Babalarından kalan parayla anarşist olmuş bu lav...lar. Ev kirası yok, geçim derdi yok, sokaktayız falan"

aynen sabahın 6 sında kalkıp aman servisimi kaçırmayayım telaşı ile güne başlayıp ...10-12 saat bedenen veyahut beyinen çalışıp günün yorgunluğu ile akşam servisin basamaklarında eve gidip ayaklarımı uzatıp huzur içinde dinleneceğim umudu ile günü bitirip kendilerini bir an önce eve atmak için çabalayan emekçilerden, gerçek alın teri ile kazanmak dediklerinden olsalar idi...sokağı bırakın apartmanın bahçesine bile inesi gelmezdi bu tür burjuvaların