Ey gülü hazin
Görkü sümbül perişan
Açan baharın ne şevki olacak aşiyan

Mehtap olsa
Ne yazar eza oluşunca
Hasta kalbin sızısıyla okşanıyor dem

Adıyaman da
Yeşeriyor bak badem
Ey nar tanem inci hazinemdi payem

İç sancıların mı?
Nüksediyor şahanem
Ben perişan bir abdiâciz olan âdem

Yokluğun halen
Bir mızrabı andırırken
Kanayan bu yüreğim haline duçar iken

Laleler
Rengârenk o gelmeni gözlerken
Salındığın kıdem sağlıkla bir söz edilen

Güvercinler
Sensiz başıma konmaz oldu
Aşiyanlar suya hasreti yaşadı sana kaldı

Yapraklar
Ardı sıra dalları sessiz bıraktı
Güneş geceyi gece sensizlikte ne kederdi

Gel artık
Bigânem, güllerin kokusuyla gel
Gel yeter ki hicranın sızıyla kuşan çık gel

Razıyım sana,
Vereceğin her acıya sen gel
Halinde ürperti yaşama sana hasretim gel

Mustafa Cilasun