İnsan nefsini hesaba çektiği halde, günah işleme konusunda aldığı önleyici tedbirlerin tam manası ile işe yaramıyor diye nefsi başı boş bırakmamak gerekmektedir.
Her zaman nefsin kusurlarını tespit etmeli ve bu kusurları yapmanın ne kadar yanlış, ne kadar kötü olduğunu ona hatırlatarak onu kınamalıdır.
"Ey Nefsim! Bu günahı işlerken hiç mi utanmadın? Hiç mi Allah hatırına gelmedi?
Diyelim bu dünyada hatırlamadın ve utanmadan bu hayasızlığı ve günahı işledin, peki yarın mahşerde Allah-u Zülcelal bu gizli yaptığın günahını açığa çıkardığında o kadar insanların arasında nasıl edecek ve utancından hangi deliğe gireceksin?
Eğer yarın utanmak ve rezil olmak istemiyor isen, bu dünyada iken ve henüz fırsatın varken iyi değerlendir."
Burada günah işlemekten utansanda, yarın utanılacak ve zelil duruma düşmesen olmaz mı? diye onu kınamak gerekir.