Şâfiî âlimlerinden ve Evliyâ'dan Ebu'l-Hasen Kazvînî diyor ki:
“Bir düşmandan yahut başka şeyden korkan kimse, ‘Li-îlâfi Kureyş' sûre-i celîlesini okursa bu onu bütün kötülüklerden korur. İmâm Cezerî merhûm, Hısnü'l-Hasîn kitâbında bunu yazmış ve “Bu tecrübe olunmuş şeylerdendir” demiştir. Senâullâh Pânipûtî der ki: “Şeyhim (Silsile-i Sâdât'ın 31. halkası) Mazhar-ı Cân-ı Cânân (k.s.) Hazretleri dahi, korkulu zamanlarda belâların def‘i için bana bunu okumamı emretmişler ve “Bu mücerrebdir” buyurmuşlardı. Ben bunu her okuduğumda muhakkak faydasını görmüşümdür.”
Evliyâdan Ebu'l-Hasen Şâzelî (kuddise sirruh) demiştir ki: Eğer aç ve susuz kalmamak istersen “Li-îlâfi Kureyş” sûresini okumaya devâm et. Bu nice defalar tecrübe edilmiştir.
Sefere çıkarken “Li-îlâfi” sûre-i celîlesini okumak müstehabdır.
Ebû Tâhir bin Cahşeveyh der ki: Bir sefere çıkmak istemiştim. Lâkin yol tehlikeli olduğundan korkuyordum. Hayır duâsını almak için Kazvînî'nin (rah.) yanına vardım. Henüz bir şey söylemeden bana: Kim sefere çıkar, yolda bir düşmandan yahut vahşî hayvandan korkarsa “Li-îlâfi” sûre-i celîlesini okusun. Zira o her türlü kötülükten emândır, kurtulmaya vesîle olur” dedi. Ben bunu okumaya devam ediyorum, bu güne kadar başıma fenâ bir hal gelmedi. (T. Mazharî)
İmâm-ı Rabbânî (k.s.) Hazretleri buyurdular ki: “Korkulu yerlerde ve düşman memleketlerinde Kureyş sûresini okumanın emniyet ve rahata vesile olduğu tecrübe olunmuş şeylerdendir. Gündüz ve gece en az 11 defa okumak lazımdır.
Bir hadîs-i şerîfte “Kim seferinde bir yere iner, sonra ‘Eûzü bi-kelimâtillâhi’t-tâmmâti min-şerri mâ-halak’ duâsını okursa, o menzilden göçünceye kadar hiçbir şey ona zarar vermez” buyurmuşlardır.
“Bir düşmandan yahut başka şeyden korkan kimse, ‘Li-îlâfi Kureyş' sûre-i celîlesini okursa bu onu bütün kötülüklerden korur. İmâm Cezerî merhûm, Hısnü'l-Hasîn kitâbında bunu yazmış ve “Bu tecrübe olunmuş şeylerdendir” demiştir. Senâullâh Pânipûtî der ki: “Şeyhim (Silsile-i Sâdât'ın 31. halkası) Mazhar-ı Cân-ı Cânân (k.s.) Hazretleri dahi, korkulu zamanlarda belâların def‘i için bana bunu okumamı emretmişler ve “Bu mücerrebdir” buyurmuşlardı. Ben bunu her okuduğumda muhakkak faydasını görmüşümdür.”
Evliyâdan Ebu'l-Hasen Şâzelî (kuddise sirruh) demiştir ki: Eğer aç ve susuz kalmamak istersen “Li-îlâfi Kureyş” sûresini okumaya devâm et. Bu nice defalar tecrübe edilmiştir.
Sefere çıkarken “Li-îlâfi” sûre-i celîlesini okumak müstehabdır.
Ebû Tâhir bin Cahşeveyh der ki: Bir sefere çıkmak istemiştim. Lâkin yol tehlikeli olduğundan korkuyordum. Hayır duâsını almak için Kazvînî'nin (rah.) yanına vardım. Henüz bir şey söylemeden bana: Kim sefere çıkar, yolda bir düşmandan yahut vahşî hayvandan korkarsa “Li-îlâfi” sûre-i celîlesini okusun. Zira o her türlü kötülükten emândır, kurtulmaya vesîle olur” dedi. Ben bunu okumaya devam ediyorum, bu güne kadar başıma fenâ bir hal gelmedi. (T. Mazharî)
İmâm-ı Rabbânî (k.s.) Hazretleri buyurdular ki: “Korkulu yerlerde ve düşman memleketlerinde Kureyş sûresini okumanın emniyet ve rahata vesile olduğu tecrübe olunmuş şeylerdendir. Gündüz ve gece en az 11 defa okumak lazımdır.
Bir hadîs-i şerîfte “Kim seferinde bir yere iner, sonra ‘Eûzü bi-kelimâtillâhi’t-tâmmâti min-şerri mâ-halak’ duâsını okursa, o menzilden göçünceye kadar hiçbir şey ona zarar vermez” buyurmuşlardır.
